Το Νησί St. Simons είναι ένα από τα Χρυσά Νησιά κατάłuż της ακτής της Τζордζίας. Είναι περίπου το μέγεθος του Μανχάταν και περιέχει ξενοδοχεία, εκατονταετούς ζωντανούς δρίνους και ιστορία που εκτείνεται σχεδόν πέντε αιώνες.
Οι Ισπανοί ίδρυσαν Καθολικές αποστολές στο νησί το 1568 για να μετατρέψουν τους Αμερικανούς Ινδιάνους που ζούσαν εκεί. Πειρατικές επιδρομές αναγκάστηκαν τους μισσιοναρίους να φύγουν ένα αιώνα αργότερα. Το 1736, οι Βριтанικοί έφεραν Αγγλικανούς μισσιοναρίους, που αργότερα ίδρυσαν την παρούσα Εκκλησία Χριστού.
Ο Βριτανικός Στρατός James Oglethorpe ίδρυσε το Fort Frederica στο St. Simons ως στρατιωτικό προβάδισμα το 1736. Η Αγγλία και η Ισπανία διεκδικούσαν την περιοχή που αποτελεί τη σύγχρονη Τζордζία· οι Βριтанικοί απέδιωξαν τους Ισπανούς μετά τον Πόλεμο του Αυτιού Jenkins το 1742.
Οι Βριτανικοί εγκατέλειψαν το St. Simons μετά την νίκη τους επί των Ισπανών. Το νησί απέκτησε σημασία ξανά μετά τον Επαναστατικό Πόλεμο όταν 14 βαμβακοφυτεία ιδρύθηκαν εκεί.
Το 1803, δούλοι Ebo που είχαν φτάσει πρόσφατα από την Αφρική και δούλευαν στα βαμβακοφυτεία επαναστάθηκαν βυθίζοντας τους εαυτούς τους στο Ebos Landing.
Μια διαφορετική έκδοση της επανάστασης έχει επιβιώσει στην προφορική παράδοση. Αντί να σκοτώσουν τους εαυτούς τους, οι Ebo φύτεψαν φτερά και πέταξαν πίσω στην Αφρική. Αυτό το motif γίνεται δημοφιλές σε πολλά λογοτεχνικά έργα, συμπεριλαμβανομένου του «Song of Solomon» της Toni Morrison.
