Ο Χριστόφορος Κολόμβος εξέπλευσε το 1492 αναζητώντας ευθεία θαλάσσια διαδρομή από την Ευρώπη στην Ασία—συγκεκριμένα τις Ανατολικές Ινδίες (σύγχρονη Ινδονησία και περιφέρειες). Ο στόχος του ήταν να αποκτήσει πρόσβαση στο κερδοφόρο εμπόριο αρωμάτων και να αποκτήσει υψηλής αξίας αγαθά όπως πιπέρι, κανέλα, γαρύφαλλο, μουσχοκάρυδο, σίδες και άλλα artículo πολυτελείας που ήταν τεράστιας ζήτησης στην Ευρώπη αλλά ελεγχόμενα από ηπειρωτικούς και μεσογειακούς μεσάζοντες.
Ο Κολόμβος πίστευε ότι θα μπορούσε να φτάσει στην Ασία πλεύοντας δυτικά πέρα από τον Ατλαντικό, υποτιμώντας την περιφέρεια της Γης και αγνοώντας την ύπαρξη της Αμερικής. Αν και δεν φτάσει ποτέ στις Ανατολικές Ινδίες, τα ταξίδια του ξεκίνησαν τη διαρκή ευρωπαϊκή επαφή με την Αμερική, αναδιαμορφώνοντας την παγκόσμια ιστορία.
Η αναζήτηση δυτικής διαδρομής στην Ασία συνέχισε μετά τον Κολόμβο—πιο διάσημα από την αποστολή Φερδινάντο Μαγγελάν (1519–1522), η οποία διέσχισε επιτυχώς τον Ειρηνικό και φτάνει στα Νησιά των Αρωμάτων, αποδεικνύοντας την εφικτότητα της διαδρομής (αν και ήταν πολύ μακρυνότερη και επικίνδυνη από ό,τι φανταζόταν ο Κολόμβος).
