Έχετε κάνει check-in σε μια αεροπορική και μεταβείτε σε συνδεδεμένη πτήση άλλης εταιρείας; Η ευκολία ενός εισιτηρίου, ενός check-in και της αποσκευής που σας ακολουθεί οφείλεται στο interline ticket.
Χωρίς interline συμφωνία, ο επιβάτης πρέπει να συλλέξει τις βαλίτσες στο μεσοκεντρικό αεροδρόμιο και να ξανακάνει check-in στη δεύτερη αεροπορική.
Οι interline συμφωνίες επιτρέπουν συνεργασίες και επέκταση ικανότητας. Π.χ. η American Airlines πουλάει εισιτήρια Λος Άντζελες - Μπόγκακι αν και δεν πετάει εκεί. Πετάει στο Τόκιο και συνεργάζεται με Japan Air Lines. Ο πελάτης αγοράζει ένα εισιτήριο από την American, διατηρώντας την πιστότητα. Η American μπορεί να μην έχει αρκετή κίνηση για να κάνει κερδοφόρο το δρομολόγιο, οπότε παραπέμπει σε άλλη εταιρεία που γεμίζει θέσεις, εξοικονομώντας κόστη και προσφέροντας περισσότερους προορισμούς.
Συχνά βλέπουμε codeshare πτήσεις: μια πτήση με δύο ή περισσότερα ονόματα/αριθμούς πτήσεων. Π.χ. μέσω Star Alliance (σύνδεσμος αεροπορικών που μοιράζονται μίλια και συνεργάζονται μέσω πολυμερούς interline συμφωνίας), μια πτήση United μπορεί να έχει αριθμούς US Airways και Lufthansa. Για codesharing χρειάζεται interline συμφωνία, αλλά το αντίστροφο δεν είναι αναγκαίο.
Τελευταία 20 χρόνια, πολλές αεροπορικές έχουν συνδέσει με πολυμερείς συμφωνίες (Star Alliance, One World, Sky Team). Στόχος: περισσότεροι προοριζμοί για πελάτες, εστίαση στο κύριο бизнес. Π.χ. πελάτης United κάνει πολυπροοριστικό ταξίδι Νέα Υόρκη - Παρίσι - Κωνσταντινούπολη - Σιγκαπούρη - Νέα Υόρκη με ένα εισιτήριο, κερδίζει μίλια στο United Mileage Plus, και οι αποσκευές μεταφέρονται αυτόματα. Οι συμφωνίες δεν περιορίζονται σε σύμπραξη/αλιάνσες.
Συχνά ανταγωνιστικές αεροπορικές έχουν interline συμφωνίες (π.χ. American και United). Επιτρέπουν μεταφορά επιβατών σε ακυρώσεις/καθυστερήσεις και αποσκευών αν ο επιβάτης φτάσει νωρίτερα. Σε έκτακτα περιστατικά ή για να βοηθήσουν επιβάτη με λίγες θέσεις, οι συμφωνίες είναι ζωτικής σημασίας.
