Υπογεγραμμένη 1959, σε ισχύ 1961, η Συνθήκη της Ανταρκτικής (πλέον 56 μέλη) إعادة ορίζει την Ανταρκτική ως ήπειρο για ειρήνη και επιστήμη. Οι έξι μετασχηματιστικές επιδράσεις της:
Άρθρο Ι: «Η Ανταρκτική θα χρησιμοποιείται μόνο για ειρηνικούς σκοπούς.» Απαγορεύει βάσεις, χειρονομίες, δοκιμές όπλων, πυρηνικές εκρήξεις. Μοναδικό: ολόκληρος ο ήπειρος πυρηνικά-αδειόδοτος ζώνη.
Άρθρα ΙΙ–ΙΙΙ: Ελευθερία έρευνας· ανταλλαγή δεδομένων· ανταλλαγή προσωπικού. Ενέβλεψε κληρονομιά του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους (1957–58), κοινές βάσεις (π.χ. Concordia), κοινή λογιστική.
Άρθρο IX + Πρωτόκολλο Μαδρίτης (1991): Ορίζει την Ανταρκτική «φυσικό καταφύγιο, αφιερωμένο στην ειρήνη και την επιστήμη.» Απαγορεύει ορυχεία (50ετη μορατόριυμ), επιβάλλει ΜΕΠ, διαχείριση αποβλήτων, έλεγχο μη-αθρόων ειδών.
Άρθρο IV: Καμία πράξη κατά τη διάρκεια της συνθήκης δεν αποτελεί βάση για εδαφικές απαιτήσεις. Επτά αιτιούμενοι (Αργεντινή, Αυστραλία, Χιλή, Γαλλία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, ΗΕ) + ΗΠΑ/Ρωσία (αποδεσμευμένα δικαιώματα) – όλα παγωμένα. Αποτρέπει σύγκρουση.
Άρθρο VII: Οποιοσδήποτε παρατηρητής από οποιοδήποτε συμβουλευτικό μέρος μπορεί να επιθεωρήσει οποιαδήποτε βάση/πλοίο/εξοπλισμό ανά πάσα στιγμή. Αδιέξοδα ανοιχτότητα.
Ετήσιες Συνεδρίσεις Συμβούλων Συνθήκης Ανταρκτικής (ATCM) αποφασίζουν με συναινεση. Γραμματεία στην Βουένος Αιρής. Μοντέλο για το διαστημικό δίκαιο (Διαστημική Συνθήκη 1967).
Αποτέλεσμα: Η Ανταρκτική παραμένει ο μόνος ήπειρος χωρίς πόλεμο, ορυχεία, ή μόνιμους κατοίκους – παγκόσμια κοινότητα για την επιστήμη.
