Οι καραϊβικές χώρες όπως η Τζαμάικα και η Μπαρμπάντοζ, από τη δεκαετία του 1970, έχουν βιώσει αύξηση του τουρισμού, σε ποικίλους βαθμούς. Νησιά που είναι παλιές γνώστριες της βιομηχανίας επιδιώκουν να διατηρήσουν ή να αυξήσουν το μερίδιό τους, ενώ αυτά που είναι νεότερα στο τουρισμό εργάζονται για να το επεκτείνουν. Πριν ληφθούν μέτρα επέκτασης, πρέπει να καθοριστεί αν τα pros ξεπερνούν τα cons.
Ο τουρισμός είναι υποσχόμενός μέσος sound οικονομικής ανάπτυξης: κερδίζει foreign exchange, δημιουργεί θέσεις εργασίας (local, state, government), παρέχει έσοδα στις κυβερνήσεις. Η μετάβαση από την cash-crop economy (κυρίαρχη απόколωνιαλισμός) μπορεί να συμβάλει στη σταθερότητα. Επιπλέον, η ανάπτυξη τουρισμού έσπασε ενδιάμεσα related industries: service- και tourism-related enterprises. Παράδειγμα: η hotel capacity και η construction industry της Αρούμπα πολλαπλασιάστηκαν από το 1985.
Οι υποστηρικτές τουρισμού υποστηρίζουν ότι οδήγησε σε αυξημένη εκτίμηση της καραϊβικής κουλτούρας: αύξηση εσωτερικής συνείδησης και γιορτασμός indigenous historical sites. Πολλές τοπικές τέχνες/χειροτεχνίες έγιναν ορατές και κερδοφόρες λόγω tourist commerce. Historical sites ανανεώθηκαν και διατηρήθηκαν καλύτερα λόγω tourist interest. Τοπικά festivals και cultural events αναπτύχθηκαν/υποστηρίχθηκαν λόγω βαριάς tourist participation.
Ο καραϊβικός τουρισμός κάνει τις οικονομίες ευάλωτες στα εξωτερικά: αυτή τη στιγμή, τα Καραϊβικά είναι 4 φορές πιο εξαρτημένα από τουρισμό από οποιαδήποτε άλλη περιοχή, και η εξάρτηση θα αυξηθεί λόγω απειλών στην αγροτική, ορυκτών, υφαντουργικής βιομηχανίας. Κριτικοί: το πλείστον inflow χρήματος πηγαίνει σε ξένους investors (hotels, communications, transport), και ο τουρισμός δημιούργησε strong wage divides μεταξύ menial labor και management.
Κριτικοί κατηγορούν τουρισμό για fostering unregulated criminal sector: prostitution, drugs, λόγω αδυναμίας ελέγχου influx goods/people. Η affluence luxury goods/services με αυξημένο τουρισμό προκάλεσε perceived αύξηση materialism στην καραϊβική κουλτούρα. Τέλος, τα concerns των τοπικών συχνά παρακάμπτονται για τα της βιομηχανίας: π.χ. beaches/lagoons καταστρέφονται για commercial tourist structures (πιο κερδοφόρα από environment saving).
