Το ευρύχωρο Ατλαντικό Ωκεανό και τα ποικίλα του βιοτόπια έχουν γίνει σπίτι για πολλοί εισβάλλοντες είδη — οργανισμοί που εισήχθησαν έξω από την εγγενή τους κατανομή και προκαλούν οικολογική ή οικονομική βλάβη. Αυτοί οι εισβολείς φτάνουν μέσω απορρίψεων νερού ισορροπίας, διαφυγές υδατοκαλλιέργειας, απελευθερώσεις ακвариούμ και βρωμώδεις σκάφη στα πλοία.
Εγγενές στις ευρωπαϊκές ακτές, αυτό το επιθετικό predator έχει αποικιστεί και τις δύο βορειοαμερικανικές ακτές και μέρη της Νότιας Αμερικής, ξεπερνώντας τα εγχώρια καβούρια και καταστρέφοντας πληθυσμούς μαλακίων.
Ίσως ο πιο διάσημος εισβολέας του Ατλαντικού, αυτό το ψάρι ριφών Ινδοειρηνικού εξέσπασε στην Καραϊβική και την ανατολική ακτή ΗΠΑ από τη δεκαετία του '80. Με δηλητηριώδεις αγκίστρια, α Káραχη στομάχι και καμία εγχώρια predator, τα lionfish εξαφανίζουν τους εγχώριους πληθυσμούς ψαριών ριφών.
Αυτά τα γλυκόνερο bivalves από τις Μέλαινες και Κάσπιες Θάλασσες έχουν εισβάλει στα εστιάρια και τις παραλιακές λιμνοθάλασσες του Ατλαντικού, σχηματίζοντας πυκνές kolonies που πνίγουν τα εγχώρια είδη, φραγίζουν βιομηχανικές εσώδους νερού και αλλάζουν τη χημεία του νερού.
Αφικνεόμενο από τη δυτική Πασιφική τη δεκαετία του '80, αυτό το καβούρι κυριαρχεί τώρα στις βραχυδερές διακερματισμένες ζώνες από το Μέιν ως την Βόρεια Καρολίνα, αποδιώκοντας τα εγχώρια καβούρια και καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες νεογνών μαλακίων.
Γνωστό ως "καταναλωτικό αστεριά", αυτό το predator έχει εγκατασταθεί στην Τασμανία και απειλεί να εξαπλωθεί περισσότερο, καταστρέφοντας εμπορικά μαλάκια.
Αυτό το μεγάλο predator χταπόδι από τη Θάλασσα της Ιαπωνίας έχει εισβάλει στη Χέσεπικ Bay και τις ευρωπαϊκές θάλασσες, θηρεύοντας βαριά στεφάνια, μύδια και βονγολές — απειλώντας τη βιοκαλλιέργεια.
Ενώ εγγενές στη δυτική Ατλαντική, τα μπλε καβούρια έχουν γίνει εισβάλλοντα στη Μεσόγειο και την ανατολική Ατλαντική, όπου ανταγωνίζονται τα εγχώρια portunid καβούρια.
Ενώ η Sargassum φύκος είναι εγγενές στη Σαργάσο Θάλασσα του Ατλαντικού, αδόξαστες εκρήξεις από το 2011 — τρεφόμενες από θρεπτικά ροή και κλιματική αλλαγή — έχουν καλύψει τις ακτές της Καραϊβικής και της Δυτικής Αφρικής, πνίγοντας παραλίες, posaidonies και ριφά.
Συχνά συγχέεται με το πράσινο καβούρι, αυτό το είδος (Carcinus maenas — το ίδιο είδος που παρατίθεται δύο φορές σε κάποιες πηγές) αντιπροσωπεύει τον ίδιο διάνυσμα εισβολής.
Αν και όχι πραγματικό μεδουσα αλλά colonial siphonophore, η αυξανόμενη παρουσία του στις ατλαντικές θάλασσες — συνδεδεμένη με τη θέρμανση των ωκεανών — θέτει σε κίνδυνο κολυμβητές και θαλάσσια ζωή με τα δυνατά δηλητηριώδη νήματα του.
Ο έλεγχος θαλασσίων εισβαλλοντων είναι διάφημα δυσκόλος. Η πρόληψη μέσω διαχείρισης νερού ισορροπίας, πρωτοκόλλων καθαρισμού σκαφών και δημόσιας εκπαίδευσης παραμένει η πιο αποτελεσματική στρατηγική. Μόλις εγκατασταθούν, η εξοντώση είναι σπάνια εφικτή, καθιστώντας την πρόωρη ανίχνευση και την ταχεία αντίδραση κρίσιμες για τον περιορισμό οικολογικών και οικονομικών ζημιών.
