Μια συνηθισμένη παρεξήγηση είναι ότι ο Μισισιπί ρέει σε μια θάλασσα. Στην πραγματικότητα, αυτός ο τεράστιος βορειοαμερικανός ποταμός εκκενώνει απευθείας στον Κόλπο του Μεξικού, μια τεράστια περιθωριακή θάλασσα του Ατλαντικού Ωκεανού. Το ταξίδι του Μισισιπί άνω των 2.300 μιλίων (3.700 χλμ) από την πηγή του στη Λίμνη Ίτασκα, Μινεσóta, τελειώνει σε ένα εκτεταμένο, δελταοειδές δέλτα στη νότια Λουιζιάνα.
Αυτή η περιοχή δέλτας είναι δυναμική, οικολογικά κρίσιμη υγρότοπος όπου το γλυκό νερό ανακατεύεται με το αλάτι, υποστηρίζοντας τεράστια βιοποικιλότητα και υπηρετώντας ως ασπίδα ενάντια στις καταιγίδες. Ο τεράστιος χαλικώδης φορτίο του ποταμού—ιστορικά άνω των 400 εκατομμυρίων μετρικών τόνων ετησίως—χτίστηκε και διατηρεί αυτό το δέλτα, αν και η ανθρώπινη μηχανική (φράγματα, φράγματα) έχει μειώσει δραματικά την παροχή χαλικώδους, συμβάλλοντας στην απώλεια παραλιακών εδαφών.
Η κατανόηση της λήξης του Μισισιπί στον Κόλπο, και όχι σε ξεχωριστή θάλασσα, διευκρινίζει τον ρόλο του στην ηπειρωτική απορροή και την οικολογία του Κόλπου.
