Από τις πρώιμες μέρες της ευρωπαϊκής πολιτείας, οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει τα σώματα νερού του κόσμου για να προωθήσουν τον εμπορικό μεταφορές, να διασφαλίσουν επικοινωνία μεταξύ απομακρυσμένων κοινοτήτων και να μετακινήσουν στρατιωτικές δυνάμεις σε καιρούς πολέμου και ειρήνης. Πολλοί βασιλιάδες και αυτοκράτορες ζήτησαν να βελτιώσουν αυτούς τους ζωτικούς δεσμούς επικοινωνίας, να ενισχύσουν την εθνική άμυνα και να μειώσουν τους χρόνους μεταφοράς εμπορευμάτων εντός των εθνικών τους συνόρων συνδέοντας τη Βόρεια Θάλασσα και τη Μαύρη Θάλασσα.
Στις ψύχρες 700s, ο Ιερός Ρωμαϊκός Αυτοκράτορας Κάρολος ο Μέγας, ή Καρολός Μέγας στα Γαλλικά, διέταξε τη δημιουργία ενός υδατοδρόμου που θα συνδεόταν τον Ποτάμι Ράιν στη δυτική πλευρά με τον Ποτάμι Δούναβη στην νοτιοανατολική άκρη της αυτοκρατορίας. Ο Καρολός Μέγας είχε μια μεγαλύτερη όραμα στο νου: να συνδέσει τη Βόρεια Θάλασσα και τη Μαύρη Θάλασσα μέσω των δύο διασυνδεδεμένων ποταμών μέσω της 3000-μέτρης «Fossa Carolina», η οποία συνδέει τα支流 του Ποταμού Μαϊν και του Δούναβη.
Πολλοί ευρωπαϊκοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Ναπολέοντος Μποναπάρτη και του Βασιλιά Λουδοβίκου Α της Βαυαρίας, ζήτησαν να βελτιώσουν το έργο «Fossa Carolina» του Καρολός Μέγας, από το οποίο μόνο 150 μέτρα παραμένουν σήμερα. Ο Βασιλιάς Λουδοβίκος διέταξε την κατασκευή του Λουδοβίκου-Μαϊν-Δούναβη Καναλιού το 1825, και η εργασία ξεκίνησε στον υδατοδρόμο το 1836. Οι εργάτες ολοκλήρωσαν τον Λουδοβίκου Κανάλιο 10 χρόνια αργότερα· υπηρέτησε ως σημαντικός υδατοδρόμος μεταξύ της Βόρειας Θάλασσας και της Μαύρης Θάλασσας μέχρι να βλάψει σοβαρά κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Διάφορες γερμανικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Τρίτης Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ, σχεδίασαν να αντικαταστήσουν τον Λουδοβίκου Κανάλιο με μια εκσυγχρονισμένη έκδοση γνωστή ως Κανάλιος Μαϊν-Δούναβη μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαφορετικές κυβερνητικές οντότητες σκέφτηκαν διάφορα σχέδια και διαδρομές, και δεν ήταν μέχρι το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου που η διαδρομή Bamberg-Kelheim επιλέχθηκε τελικά. Οι Ομοσπονδιακή και Βαυαρική Κυβέρνησεις συμφώνησαν σε αυτή τη διαδρομή και η κατασκευή του Καναλιού Μαϊν-Δούναβη ξεκίνησε το 1966.
Ο Κανάλιος Μαϊν-Δούναβη δεν ολοκληρώθηκε μέχρι το 1992. Ξεκινάει από το Bamberg στη Βαυαρία και συνδέεται με τον Δούναβη στο Kelheim. Είναι 171 χλμ (106.25 μίλια) μακρύς, 55 μέτρα (180 πόδια) ευρύς σε μέσο όρο και 4.25 μέτρα (13.94 πόδια) βαθύς. Ο κανάλιος έχει 16 φρέζα για να επιτρέψει σε πλοία, συμπεριλαμβανομένων φορτηγών και πλοίων ποταμιακών κρουσιέρ, να ταξιδέψουν από τη Βόρεια Θάλασσα στη Μαύρη Θάλασσα.
