Ιστορικά, η τιμωρία για κατοχή κάνναβης στη Γαλλία ήταν σκληρή, με πολιτική μηδενικής ανοχής κατά της χρήσης, κατοχής και διακίνησης. Από το 1994, οι νόμοι βρίσκονται υπό εξέταση, τόσο λόγω αυξανόμενης δημόσιας πίεσης για μεταρρύθμιση όσο και οικονομικής πίεσης στην χώρα. Υπάρχει αυξανόμενο κίνημα για αποποινικοποίηση της κάνναβης, ωστόσο, από το 2010, η συζήτηση εξακολουθεί.
Οι παλιοί νόμοι για ναρκωτικά στη Γαλλία μπήκαν σε ισχύ την 31 Δεκεμβρίου 1970. Αυτοί απαγόρευαν οποιαδήποτε χρήση ναρκωτικών, χωρίς να κάνουν διάκριση μεταξύ διαφορετικών ειδών, ποσοτήτων ή περιστάσεων. Πριν το 1970, ήταν νόμιμο να χρησιμοποιείτε ναρκωτικά στην ιδιωτικότητα του σπιτιού σας, και οι ποινές εκδίδονταν συνήθως case-by-case. Τα protest κινήματα του 1968 θεωρούνται ευρέως ο λόγος για τους πιο σκληρούς νόμους της δεκαετίας του 1970.
Τον Μάρτιο 1994, οι αυστηροί νόμοι για ναρκωτικά μεταρρύθμισαν από έναν νέο ποινικό κώδικα που έτρεξε διάκριση μεταξύ κατοχής και χρήσης. Η αγορά και πώληση κάνναβης εξακολουθεί να πέφτει υπό τους νόμους της δεκαετίας του 1970 και διώκεται ως σοβαρότερα εγκλήματα με πολύ μεγαλύτερες ποινές. Στη Δυτική Ευρώπη, η Γαλλία είναι πιο συντηρητική από την Ισπανία, όπου η κάνναβη είναι νόμιμη για ιατρικούς σκοπούς, αλλά λιγότερο συντηρητική από την Πορτογαλία, όπου η κατοχή διώκεται επιθετικά.
Το 2010, οι ποινές για χρήση και κατοχή κάνναβης περιλαμβάνουν πρόστιμο 56-1680 ευρώ και μέχρι 1 χρόνο φυλάκισης. Τα δικαστήρια λαμβάνουν υπόψη τις περιστάσεις της χρήσης και το ποσό όταν καθορίζουν την ποινή, αν και σταδιακά, οι αστυνομικές αρχές βλέπουν αλλού και τα cases ατομικής χρήσης δεν διώκονται ποτέ, σύμφωνα με το World Focus. Καλλιέργεια, κατοχή μεγάλων ποσοτήτων και διακίνηση τιμωρούνται με μέχρι 10 χρόνια φυλάκισης.
