Η Κοιλάδα του Ποταμού Ohio (σύγχρονο δυτικό PA, OH, WV, KY, IN, IL) ήταν το κوكπιτ της αγγλο-γαλλικής αντιπαλότητας στη μεσο-αμερικανική Βόρεια Αμερική της μέσης 18ου αιώνα. Τρία συνδεδεμένα αιτιώδεις κίνητρα οδήγησαν την βρετανική αποφασιστικότητα να εξωθήσει τους Γαλλούς.
Γαλλικά φρούρια (Ντουκέν, Πρες κ'Ιλ, Λε Μποεφ, Μασού) έλεγχαν την Ohio→Μισισιπή→Κόλπος Μεξικού διαδρομή. Αυτό έδινε στη Γαλλία πρόσβαση στην Ισπανική Λουιζιάνα, καριβικές αγορές, και τη δυνατότητα να διακόψει βρετανικό ατλαντικό εμπόριο. Οι βρετανικοί αποίκιοι ήθελαν αυτό το εμπόριο για εαυτούς—δέρματα έξω, βιομηχανικά προϊόντα μέσα.
Τα γαλλικά φρούρια διαμόρφωναν μηνίσκο από τη Λίμνη Έριε στα Φούρκς του Ohio (Πίτσμπουργκ) κατώτερη στον Μισισιπή. Επιτρέπαν:
Οι 13 βρετανικές αποικίες ήταν σφραγισμένες μεταξύ Ατλαντικού και Απαλαχίων. Η Κοιλάδα του Ohio προσέφερε το μόνο εφικτό δυτικό κόλπο επέκτασης. Η γαλλική παρουσία εμπόδιζε:
1753: 21χρονος Τζορτζ Ουάσινγκτον παραδίδει βρετανικό última στη Γαλλία στο Φρούριο Λε Μποεφ. Γάλλοι αρνούνται. 1754: Ενέδρα Ουάσινγκτον στο Jumonville Glen → παραίτηση Φρούριο Νεκεσσιτι → Επτάχρονος Πόλεμος / Γαλλικός & Ινδικός Πόλεμος αναψείται παγκοσμίως.
Συνθήκη του Παρισιού (1763): Γαλλία παραχωρεί Καναδά + Κοιλάδα Ohio ανατολικά του Μισισιπή στην Βρετανία. Ισπανία λαμβάνει Λουιζιάνα δυτικά του Μισισιπή. Βρετανική νίκη—αλλά το κόστος του πολέμου και οι επόμενες πολιτικές (Γραμμή Πρόκλησης 1763, φόροι) σπόριζαν την αποστασία των αποικιών.
Η Κοιλάδα του Ohio ήταν εκεί που η βρετανική αυτοκρατορική φιλοδοξία, η χέρσουλα γης των αποίκων, και η γαλλική στρατηγική θέση συγκρούστηκαν. Οι Γάλλοι έπρεπε να φύγουν.
