Η κατανομή πληθυσμού της Αυστρίας λέει μια ξεκάθαρη γεωγραφική ιστορία: η πλειοψηφία των 9 εκατομμυρίων κατοίκων της χώρας συγκεντρώνεται στις ανατολικές πεδινές, με τη Βιέννη να λειτουργεί ως ισχυρός demográfica μαγνήτης. Αυτό το μοτίβο αντανακλά αιώνες ιστορίας, οικονομίας και τον έντονο αντίθεση μεταξύ της Αλπικής δύσης και της ανατολικής Πανονιακής Λεκανοπεδίου.
Η Βιέννη (Βιέν) καταγραφεί το σύστημα με 1,9 εκατ. κάτοικους εντός ορίων πόλης—πάνω από 20% του συνολικού πληθυσμού της Αυστρίας. Η μητροπολιτική της περιοχή ωθεί προς 2,8 εκατ. Ως πρωτεύουσα από τους Χάψμπουργκ, η Βιέννη συσσωρεύει διοικητικές, πολιτιστικές και οικονομικές λειτουργίες που δημιούργησαν αυτοενισχυτικό κύκλο ελκυσμού. Σήμερα φιλοξενεί διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, ΟΠΕΚ, ΟΙΑΕ), μεγάλα πανεπιστήμια και μια οικονομία υπηρεσιών που ελκύει ταλέντο εθνικά και διεθνώς.
Περικυκλώνοντας τη Βιέννη, η Κάτω Αυστρία (Νιντερέστερραϊχ) και το Μπουργκένλαντ διαμορφώνουν ζώνη μετακίνησης και γεωργική υπέρβαση. Πόλεις όπως Σαιντ Πόλτεν (πρωτεύουσα επαρχίας), Βίενερ Ναιστάνταϊτ, και Αϊζενστάτ έχουν μεγαλώσει ως δορυφορικά κέντρα. Ο κόλπος Βιέννη-Μπρατισλάβα (πρωτεύουσα της Σλοβακίας είναι μόλις 60 χλμ μακριά) δημιουργεί μια διασυνοριακή μητροπολιτική περιοχή 3+ εκατ. Το Μπουργκένλαντ, ποτέ η φτωχότερη περιοχή, ωφελήθηκε από ευρωπαϊκά δομικά ταμεία και την πλησιέστερη στην Ουγγαρία.
Πέρα από την οrbita της Βιέννης, δύο πόλεις καταγράφουν τις δικές τους περιοχές:
Και οι δύο κάθονται σε ανατολικά-δυτικές κοιλάδες που διευκολύνουν τη μεταφορά και τη βιομηχανία, σε αντίθεση με τα βόρεια-νότια άλπεινα φράγματα πιο στη δύση.
Σάλτσμπουργκ (155.000) και Ινσμπρουκ (132.000) είναι τα δυτικά εξαιρέσεις—τουριστικά και εκπαιδευτικά κέντρα σε καταπληκτικά ορεινά τοπία. Αλλά ταachterland τους είναι αραιά κατοικημένα. Τυρόλ, Φοράρλμπερκ, και Σάλτσμπουργκ επαρχίες μαζί έχουν λιγότερους κάτοικους από τη Βιέννη μόνη της. Το έδαφος περιορίζει την αροτριαστή γη, αυξάνει το κόστος κατασκευής, και απομονώνει κοινότητες. Υδροηλεκτρική ενέργεια και εξειδικευμένες βιομηχανίες (ακρίβεια μηχανικής στη Φοράρλμπερκ) παρέχουν ниșεις οικονομίες, αλλά όχι μαζική απασχόληση.
Η ανατολικά-δυτική διαίρεση προηγείται της σύγχρονης Αυστρίας. Η Χάψμπουργκ монаρχία διέθεσε τις ποικίλες γαίες της από τη Βιέννη. Το 1867 Αυστρο-Ουγγρικό Συμφωνία στερεώσε την πρωτεύουσα της Βιέννης. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η βιομηχανικοποίηση ευνοούσε τον κόλπο Δούναβη και τη Λεκανοπεδία Βιέννης. Ο Σιδηροκορμός (1945–1989) αποκόψε ανατολικές συνδέσεις, παραδόξως ενισχύοντας τον ρόλο της Βιέννης ως δυτική πύλη. Από το 1989, η επανένταξη με την Κεντρική Ευρώπη επιταχύνει την ανατολική ανάπτυξη.
Προβλέψεις δείχνουν συνεχιζόμενη συγκέντρωση. Η Βιέννη μεγαλώνει ~20.000 ετησίως· αγροτικά άλπεινα νομοί σμικρύνουν. Οι πολιτικοί χειρίζονται «αγροτική φυγή», γηράσκουσες ορεινές κοινότητες, και κόστος υποδομών για διασπαρμένους πληθυσμούς. Ενώ, η Βιέννη αντιμετωπίζει πίεση στέγασης και προκλήσεις ενσωμάτωσης. Η ανατολικά-δυτική δημογραφική κλίση παραμένει το ορίζον χαρακτηριστικό της Αυστρίας.
