Το Τέξας δεν επιβάλλει έναν ενιαίο κανόνα «απουσία για Χ χρόνια = νεκρός». Αντ' αυτού, χρησιμοποιεί μια νομική δόξα που λέγεται «υποτιθέμενος θάνατος» με δύο διαδρομές:
Αν ένα άτομο έχει συνεχώς απουσία από την τελευταία γνωστή κατοικία για 7+ χρόνια χωρίς επικοινωνία, ένα δικαστήριο μπορεί να το δικαίωσει νόμιμα νεκρό. Αυτό δημιουργεί μια ανατρεψίμη υποτίμηση — αν επανέλθει, η δικαίωση ακυρώνεται.
Αν κάποιος εξαφανίζεται υπό συνθήκες που δείχνουν λογική πιθανότητα θανάτου (αεροπορικά ατυχήματα, ναυάγια, πόλεμος, απαγωγή με αίτημα λύτρων, κ.λπ.) ΚΑΙ δεν υπάρχει λογική εξήγηση για την επιβίωσή τους, ένα δικαστήριο μπορεί να δικαίωσει υποτιθέμενο θάνατο πριν τα 7 χρόνια.
Η υπόθεση είναι ανατρεψίμη. Αν ο «νεκρός» επιστρέψει — ακόμη και δεκαετίες αργότερα — ανακτά τα δικαιώματά του (αν και η περιουσία που διανέμθηκε καλοπίστως μπορεί να προστατευτεί). Τα δικαστήρια απαιτούν σαφή, πειστικά στοιχεία πριν δικάζουν υποτιθέμενο θάνατο.
Για οικογένειες σε αναμονή, το 7ετές ορόσημο είναι διαδικασιακό μίλιτο, όχι μαγικός διακόπτης. Νομική συμβουλή είναι απαραίτητη για να πλοηγηθείτε στη διαδικασία και να προστατεύσετε όλους τους συμμετέχοντες.
