Αφήγηση: Ημέρα των Νεκρών στο Μεξικό (Día de Muertos)

Día de Muertos (Ημέρα των Νεκρών) είναι ζωντανή Μεξικανική γιορτή τιμή των απελευθερωμένων αγαπημένων στις 1 Νοεμβρίου (Día de los Inocentes – παιδιά) και 2 Νοεμβρίου (Día de los Difuntos – ενηλίκους), совпадаюοντας με τις Καθολικές Γιορτές Όλων των Αγίων και Όλων των Ψυχών.

Η Γιορτή μιας Οικογένειας: Η Οικογένεια Μαρτίνεθ

Το πρωί της 1ης Νοεμβρίου, η οικογένεια Μαρτίνεθ συγκεντρώνεται στο σπίτι τους στην Οαχάκα. Κατασκευάζουν ένα τριών επιπέδων ofrenda (θυσιαστήρι):

• Κορυφή: Φωτογραφίες παππούδων, σταυροί, Παναγία Γκουαδαλούπη.
• Μέσο: Pan de muerto (γλυκό ψωμάκι ανίσου με σχήματα οστών), calaveras de azúcar (ζαχαροπλάστικα κρανία με ονόματα), αγαπημένα φαγητά—mole negro, ταμάλες, φρέσκα φρούτα, atole (ποτό από καλαμπόκι).
• Βάση: Πέταλα χρυσανθέμου (cempasúchil) σχηματίζοντας μονοπάτι από την πόρτα, κεριά, λιβάνι copal, νερό, αλάτι.

Μόλις βράδι, περπατούν στο παντεόν (νεκροταφείο). Ο νεκροταφείο λάμπει από χιλιάδες κεριά. Οι οικογένειες καθαρίζουν και διακοσμούν τάφους με χρυσάνθεμα, φωτογραφίες, αντικείμενα μνήμης. Μοιράζονται pan de muerto και τεκίλα, λένε ιστορίες, γελάνε με τα ανέκδοτα του παππού, παίζουν τα αγαπημένα του τραγούδια σε φορητό ηχείο. Μπάνδες mariachi περιπλανώνται ανάμεσα στους τάφους.

Η μεσάνυχτα, τα καμπάνια του ναού χτυπούν. Η οικογένεια μένει, φυλάσοντας βδεία, νιώθοντας την παρουσία εκείνων που έφυγαν. Δεν υπάρχει πένθος—μόνο κοινωνία. Ο θάνατος δεν είναι τέλος· είναι συνέχεια σε άλλη διάσταση, και απόψε, η πέταλο είναι λεπτό.

Με το αυγάδι, συσκευάζουν, κουρασμένοι αλλά ικανοποιημένοι. Το ofrenda μένει στο σπίτι για μέρες. Τα χρυσάνθεμα ξεμαντώνουν, αλλά η σύνδεση διαμένει.

Το Día de Muertos δεν είναι Μεξικανικό ΧαλοWEEN. Είναι βαθιά επιβεβαίωση της ζωής, της μνήμης και της οικογενειακής συνέχειας.