Η Μισιόν Σαν Κάρλος Μπορρόμεο ντε Καρμέλο (Μισιόν Κάρμελ), ιδρυμένη το 1770 από τον Άγιο Χουνίπερο Σέρρα, είναι άκρογonio της ιστορίας των μισιόν της Καλιφόρνιας. Εδώ πέντε στροφικά γεγονότα στο χρονολόγιό της.
Αρχικά καθιερώθηκε κοντά στο Πρεσίδιο Μοντερέι την 3 Ιουνίου 1770, η μισιόν μετακόμισε στην τρέχουσα τοποθεσία της Κοιλάδας Κάρμελ τον Αύγουστο 1771 για καλύτερα γεωργικά εδάφη και νερό, και για να απομακρύνει τους πιστούς από τις αρνητικές επιρροές του πρεσidió. Αυτή η μετακίνηση σήμαινε την πραγματική της καθιέρωση ως βιώσιμη κοινότητα.
Η μισιόν γίνει ο εκκλησιαστικός quartier general του συστήματος μισιόν της Καλιφόρνιας. Χιλιάδες Εσσελεν, Ολόνε (Κοστανόαν), και άλλοι Βόρειοι Αμερικανοί βαπτίστηκαν, παντρεύτηκαν, και ταφε εδώ. Αυτό αντιπροσωπεύει τόσο τον πνευματικό στόχο των Φραγκισκάνων όσο και την καταστροφική δημογραφική κατάρρευση των β 본εινών πληθυσμών λόγω εισαγόμενων ασθενειών και πολιτισμικής διαταραχής.
Υπό την κατεύθυνση του αρχιτέκτονα Μανουέλ Ρουίζ, χτίστηκε ο εικονικός ναός από αμμώδες πέτρα με το χαρακτηριστικό του μουρουνικὸ παράθυρο αστέρι και καμπυλὴ πρόσοψη. Είναι ο μόνος ναός μισιόν χτισμένος εξ ολοκλήρου από πέτρα, αντικατοπτρίζοντας την κατάστασή του ως μισιόν «quarter general».
Μετά τους Νόμους Σακελαρίωσης του Μεξικού το 1833, οι γαίες της μισιόν κατασχέθηκαν. Μέχρι τη δεκαετία του 1840, η μισιόν ήταν στο μεγαλύτερο μέρος εγκαταλελειμμένη. Η στέγη συνήλικσε το 1851, και τα κτίρια πέφτηκαν σε ερείπια. Γύρισε ρομαντικό ερείπιο που επισκέπτονταν οι πρώτοι τουρίστες.
Η αποκατάσταση άρχισε σοβαρά το 1884 υπό τον Πάτερ Άντζελ Καζanova. Μεγάλη εργασία συνέχισε τη δεκαετία του 1920–30 (Χάρι Ντάουνι) και 1960. Αποφασίστηκε Εθνικό Ιστορικό Σημείο (1960) και Βασιλική (1961). Σήμερα, είναι ενεργή παρουσία, σημαντικός τόπος πιλγριμάτου, και υποψήφιος λίστας Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO, вопλίζοντας την πολύπλοκη κληρονομιά της εποχής των μισιόν.
