Λίγα μέρη στη Γη συσκευάζουν τόσο ψυχή σε μια μονή πολιτεία όσο η Οαχάκα (wah-HAH-kah). Νότια Μεξικό του πολιτισμικού διαδήματος, είναι που οι αρχαίες παραδόσεις βράζουν δίπλα σε τολμηρά γεύματα, καπνιστά ποτά, και τοπία που σας σταματούν μισο-βήμα.
Η Οαχάκα φιλοξενεί 16 επίσημα αναγνωρισμένες υθιοχθονικές ομάδες—Ζαπότεκα και Μίχτεκα είναι οι μεγαλύτερες, συνοδευόμενες από Μαζάτεκα, Τσιναντέκα, Μίξε, και άλλες. Κάθε μία διατηρεί ξεχωριστή γλώσσα, υφάσματα, τελετουργίες, και κοσμοθεωρίες. Αγοράς όπως το Mercado 20 de Noviembre και η Τλακολούλα Κυριακή Αγορά είναι ζωντανά μουσεία αυτής της ποικιλότητας.
Το φαγητό της Οαχάκας δεν είναι απλώς «μεξικανικό φαγητό»—είναι δική της κουζίνα. Εικονικά πιάτα:
Προϊστορικές τεχνικές (λίθινη αλέση, μαγείρεμα σε γαστρά χύτρας) συναντούν ισπανικές εισαγωγές (χοιρινό, γαλακτοκομικά) σε κάθε δάμαγμα.
Η Οαχάκα παράγει ~90% του μεζκάλ της Μεξικού—χειροτεχνικό, μικρό φραγμά, terroir-driven. Επισκεφθείτε palenques (αποστραγγιστεία) στο Σαντιάγο Ματατλάν ή Μιαουατλάν. Εν τω μεταξύ, η οαχάκια σοκολάτα—λιθαλεμένη κακάο με κανέλα, αμύγδαλα, μερικές φορές τσίλι—είναι προϊστορική κληρονομιά που γίνεται ακόμα με το χέρι.
Ιστός πλάγιας ράβδου στο Τεοτιτλάν ντε Βαγιέ (εριούχικα χαλιά, φυσικά χρώματα), μαύρη κεραμική από Σαν Μπαρτόλο Κογιοτέπεκ, αλεμπρίχες (φανταστικές ξύλινες γλυπτές) από Σαν Μαρτίν Τιλκαχετέ. Κάθε κομμάτι φέρει καταγωγή.
Νεφελώδη δάση (Σιέρα Νορτέ), ειρηνικές παραλίες (Πουέρτο Εσκόνδιντ, Μαζούντη), έρημες κοιλάδες, και βιοσφαιρικά 보호απε. Πεζοπορείτε, σερφάρετε, παρατηρείτε πουλιά, ή απλά αναπνέετε.
Η Οαχάκα δεν εκτελεί κουλτούρα—την ζει. Ελάτε πεινασμένοι, περιέργοι, και με χρόνο να ξοδέψετε.
