Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό ενός βιοτόπου λιβαδιού είναι η απουσία δέντρων και θάμνων. Αυτά τα οικοσυστήματα υποστηρίζουν φυτική, ζωική και εντόμια ζωή μέσω των φυσικών διαδικασιών ανάπτυξης και αποδόμησης καθώς και φωτιών που προκαλούνται από αστραπές. Γεωργοί και κτηνοτρόφους έχουν μετατρέψει μεγάλο μέρος του φυσικού habitat του λιβαδιού στις Η.Π.Α. στις δικές τους χρήσεις, αλλά βοτανικοί και περιβαλλοντικοί επαναφέρουν τοπικά είδη σε προστατευμένες περιοχές λιβαδιού.
Πριν οι επενδύσεις της πολιτισμάτος αφήσουν το σημάδι τους στα φυσικά habitats λιβαδιού της Βόρειας Αμερικής, η φωτιά που ξεκινούσε από αστραπές ήταν κρίσιμος παράγοντας στη διατήρηση υγιών λιβαδιών. Η φωτιά μειώνει γρήγορα την χόρτο σε τέφρα, απελευθερώνοντας άζωτο, φώσφορο, μαγνήσιο και κάλιο. Οι επόμενες βροχές ή χιονοτάλανση ωθούν τα θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος. Οι φωτιές στα λιβάδια συμβαίνουν ακόμα φυσικά, αλλά συχνά οι διαχειριστές γης χρησιμοποιούν ελεγχόμενες καύσεις για να μιμήσουν τη φύση και να μειώσουν την απρόβλεπτη φύση της φωτιάς.
Τα οικοσυστήματα λιβαδιού βασίζονται στην απόσυρση φυτών για να εμπλουτίσουν το έδαφος. Η πλειοψηφία των λιβαδιών στις Η.Π.Α. βιώνουν κρύους χειμώνες κατά τη διάρκεια των οποίων τα φυτά παγώνουν και τα ετήσια χόρτα σκοτώνονται. Η χιονική κάλυψη τον χειμώνα παρέχει μόνωση για τα έντομα και τα μικρά ζώα που ζουν στα λιβάδια, καθιστώντας δυνατή την επιβίωσή τους και την τρέψιμο στα αποσυρόμενα φυτά. Τα απόβλητα των μορφών ζωής εμπλουτίζουν το έδαφος. Κοινά μικρά ζώα των λιβαδιών είναι ποντίκια, κουνέλι και φίδια. Πουλιά περιλαμβάνουν περτικοπούλια, σπουργίτες, μελισσοφάγους, γεράκια και κουκουβάγιες. Γείσοες, ψύλλες, μύγες, καρύκια και τσιχλοί’habitan στα λιβάδια.
Ζώα εγχώρια στα λιβάδια πραρί της Βόρειας Αμερικής περιλαμβάνουν βούβαλα, καγιάχ, ελάφια και αλεπούδες. Οι καγιάχ και οι αλεπούδες τρώνε τόσο φυτά όσο και ζώα, ενώ τα βούβαλα και τα ελάφια τρώνε αποκλειστικά βλάστηση. Οι διαδικασίες πέψης αυτών των ζώων δημιουργούν απόβλητα που εμπλουτίζουν το έδαφος. Καθώς τα ζώα τρώνε τα χόρτα, οι ρίζες των φυτών αναγεννών νέα φύλλα, διατηρώντας ενεργό τον κύκλο ανάπτυξης του φytoύ. Εισαγόμενα είδη όπως γαϊδάρια και πρόβατα επηρεάζουν το εγχώριο βιότοπο λιβαδιού μέσω των συνήθειών νομής τους. Ενώ τα γαϊδάρια μαστιχούν τα χόρτα μέχρι τον στεφάνη του φytoύ, τα πρόβατα σέρνουν ολόκληρο το φyto έξω από το έδαφος, χαλαρώνοντας και αερίζοντας το έδαφος καθώς και επιτρέποντας σε άλλα είδη φυτών να εισέλθουν στον βιότοπο και να ευδοκιμήσουν.
Τα φυσικά λιβάδια υποστηρίζουν την ποικιλία φυτών, η οποία τους βοηθά να αντισταθούν σε καταστροφικές εισβολές εντόμων, ιών φυτών και εδαφικών ασθενειών. Η ποικιλία φυτών δημιουργεί μια συμβιωτική διαδικασία τόσο για τη φυτική όσο και για τη ζωική ζωή. Φυτά και ζώα μπορούν να αναπτύξουν φυσικές ανοσοποιήσεις με την πάροδο του χρόνου, διασφαλίζοντας την επιβίωση ενός είδους. Το γαλατόχορτο μεγαλώνει στα λιβάδια, και το λευκό χυλός του είναι τοξικό για πολλά ζώα και έντομα. Το πεταλούδα μοναρχίας ανέπτυξε αντίσταση στα τοξίνες του χυλού, οπότε είναι ένας από τους λίγους хищνομένους που έχει το γαλατόχορτο. Περιοχές μη διαταραγμένες από τη γεωργία κοντά σε εγκαταλελειμμένες σιδηροδρομικές γραμμές και παλιά νεκροταφεία χρησιμεύουν ως αποθέματα για εγχώρια φυτά και σπόρους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επαναφορά των βιοτόπων λιβαδιού σε φυσική κατάσταση.
