Οι απείροιστοι συχνά φαντάζονται τη Σαχάρα ως ατέλειωτη σειρά αμμουδερών dunε, αλλά η τεράστια έρημος είναι σπίτι σε μεγάλο αριθμό τόσο εξωτικών όσο και κοινών φυτών. Γλυκά φρούτα, τσιμπημένα χόρτα και ξυλόδενδρα βρίσκονται μεταξύ της φυτικής ζωής που βρέθηκε στην αфриканική έρημο.
Η Σαχάρα είναι τεράστια, εκτείνεται σε περίπου 9 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου το ίδιο μέγεθος με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και περιβάλλει οκτώ διακριτά οικοσυστήματα. Η πλειοψηφία της φυτικής ζωής βρίσκεται στην ακτική ακτή της Σαχάρας και τις βόρειες στέπες και ξυλόδενδρες περιοχές, ενώ μερικά σκληρότερα μέρη της ερήμου, όπως η Νότια Λιβυκή Έρημος, έχουν μεγάλες περιοχές χωρίς φυτική ζωή καθόλου.
Οι αλοφύτες, βλάστηση που ευδοκιμεί σε υψηλά περιεχόμενα αλάτων, είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος φυτών που βρέθηκε στη Σαχάρα. Ξυλώδεις φυτά συνηθισμένα στα υψώματα της Σαχάρας περιλαμβάνουν κυπαρίσσια, ακακίες και ροδοδάφνες. Συνηθισμένα χόρτα περιλαμβάνουν το σκληρό Aristida, Eragrostis και το βουνό Panicum.
Το κολοκυνθί, ένα άγριο κολόκυνθι επίσης γνωστό ως πικρό μήλο, μεγαλώνει στη Σαχάρα, και ο χυλός του χρησιμοποιείται για θεραπεία δαγκώσεων σκορπιού. Η Σαχάρα είναι επίσης σπίτι του αфриканικού κακτούς peyote, το οποίο, όπως το βορειοαμερικανικό αντίστοιχό του, προκαλεί ζωντανές ψευδαίσθησεις όταν τρωγεται ή βράζει, και πολλές φυλές τη χρησιμοποιούν στα τελετιουργικά τους.
Διάφορα φυτά που φέρνουν φρούτα μεγαλώνουν σε ορισμένες περιοχές της Σαχάρας, συμπεριλαμβανομένων ελαιών, συκιών, φοινίκων, του κερασιειδούς καρπού magaria και πορτοκαλιών. Το θυμάρι είναι επίσης φιλικό σε ορισμένα μέρη της Σαχάρας, τόσο μεγαλώνοντας άγρια όσο και στους κήπους των κατοίκων της ερήμου.
Επειδή πρέπει να επιβιώσουν για μακρά периόδους χωρίς βροχή, πολλά σαχαρικά φυτά έχουν αναπτύξει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό ριζών. Πολλές από τις ρίζες τους αρπαγούν μέχρι 24 μέτρα κάτω από το έδαφος για να προμηθεύουν τα φυτά με υπόγεια υγρασία.
