Τα Οροσειρά Ρόκι δεν είναι αιώνια. Είναι μια σχετικά νέα οροσειρά γεωλογικά όρους, σχηματισμένη κατά τη Ορογενή Λαραμίδε — μια περίοδος έντονης τεκτονικής δραστηριότητας που ξεκίνησε περίπου 80 έως 100 εκατομμύρια χρόνια πριν (Ύστερο Κρετάκιο έως Παλαιόγενη).
Η κινητική δύναμη ήταν η υποδύση της Πλάκας Φαράλον κάτω από τη Πλάκα Βόρειας Αμερικής. Ανεκτός, η Πλάκα Φαράλον κατέδυσε με ρηχή γωνία (υποδύση επίπεδης πλάκας), μεταφέροντας δυνάμεις συμπίεσης μακριά στην ηπειρωτική μάζα — πάνω από 1.000 χλμ από το όριο της πλάκας. Αυτό παχύνει την κρίση, υψώνοντας την ευρεία, διακεκομμένη αλυσίδα οροσειρών που ονομάζουμε Ρόκι.
Καθώς η πλάκα κατέδυσε, απελευθέρωσε νερό, χαμηλώνει την τιμή τόπωσης του επικάλυμμα μανδύα. Το μάγμα ανήλθε, τρέφοντας ηφαιστειακή δραστηριότητα και χτίζοντας περαιτέρω την οροσειρά. Τα Ρόκι δεν είναι ένας ενιαίος ηφαιστιακός τόξος αλλά ένα σύνθετο από υψωμένους βράχους, ρήξεις πτύσσης και πλατωνικές εισβολές.
Παλαιότερες ορογενές (Πρόγονοι Ρόκι ~300 εκατ. ετών, άλλοι) δημιούργησαν προγενέστερες οροσειρές που ξεθάλασαν. Τα τρέχοντα Ρόκι είναι η τελευταία έκδοση σε μια μακρά ιστορία κρισματικής ορμάς στη δυτική Βόρεια Αμερική.