Οι μορφές γηπέδου μπάρειερ — νησιά μπάρειερ — είναι μακροειδείς, στενές μορφές γηπέδουfaites από αποθέσεις άμμου και κοχυλιών που τρέχουν παράλληλα με τις ακτογραμμές. Αν και μπορείτε να τις βρείτε σε όλο τον κόσμο, οι μορφές γηπέδου μπάρειερ βρίσκονται πιο προεξέχοντα στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι μορφές γηπέδου μπάρειερ μπορούν να εκτείνονται για χιλιάδες μίλια· λιμνοθάλασσες, κόλποι ή ρηχή ήχοι τις διαχωρίζουν από την ηπειρωτική χέρσο.
Υπάρχουν τρεις θεωρίες για το πώς σχηματιστήκαν οι μορφές γηπέδου μπάρειер. Η πρώτη υποστηρίζει ότι τα ρηχά κύματα σε swallow νερά ανακάτεψαν την άμμο, δημιουργώντας υποβρύχιες αμμοτοιχίες. Καθώς οι τοιχίες συσσωρεύονταν άμμο, σπάσανε την επιφάνεια του νερού, σχηματίζοντας ένα νησί μπάρειερ. Η δεύτερη θεωρία προτείνει ότι τα νησιά μπάρειερ είναι αποτέλεσμα διαρραγμένων αμμοτοιχιών ακρών: μακροειδείς ακτογραμμικές μορφές γηπέδου συνδεδεμένες με την ηπειρωτική χέρσο σε ένα άκρο. Η θεωρία υποστηρίζει ότι τα υψηλόενεργειακά κύματα που παράγονται κατά βίαιες καταιγίδες διέφθειραν την στενή συνδεδεμένη μπάρειερ, χωρίζοντας τον ακρωτήριο από την ηπειρωτική χέρσο. Η τρίτη θεωρία υποστηρίζει ότι τα νησιά μπάρειερ σχηματιστηκαν ως αποτέλεσμα αυξόμενων επιπέδων θαλάσσης και υφάλειων. Οι ερευνητές του Εθνικού Ωκεανογραφικού και Ατμοσφαιρικού Διοικητικού Οργανισμού (NOAA) λένε ότι δεν υπάρχουν απόδειξεις που υποστηρίζουν αυτή την θεωρία· ωστόσο, το NOAA δεν την αποκλείει ως δυνατότητα.
Και οι δύο ρεύματα και κύματα διαμορφώνουν τις μορφές γηπέδου μπάρειερ. Οι ρεύματες ειςόδου επιτρέπουν στο νερό να ρέει μέσα και έξω από τις λιμνοθάλασσες και κόλπους με την αλλαγή των ρευμάτων, και παρέχουν μονοπάτι για αυξανόμενο νερό κατά τις καταιγίδες και προελαύνοντες. Οι δέλτα ρεύματος σχηματίζονται ως αποτέλεσμα αποθέσεων άμμου στις δύο πλευρές των ρευματικών εσοδών. Τα δέλτα ρεύματος τελικά γεμίζουν με άμμο και κλείνουν την είσοδο. Σε κάποιο σημείο, μια νέα ρεύματος είσοδος θα ανοίξει σε άλλο χαμηλό σημείο του νησιού.
Οι δύο τύποι μορφών γηπέδου μπάρειερ είναι κυματο-δεσπόζοντες και μικτές ενέργειες — αναγνωρίζονται από τη μορφή και το μέγεθος τους. Οι κυματο-δεσπόζοντες μορφές γηπέδου μπάρειερ είναι συνήθως μακροειδείς και στενές και είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ προσιόντων κυμάτων και των μακροακτίνων ρευμάτων που παράγουν. Οι ρεύματες ειςόδου στα κυματο-δεσπόζοντα μπάρειερ είναι ευρέως διασταυρωμένα και έχουν μικρές διαγώνιες τομές. Οι μικτές ενέργειες μορφές γηπέδου μπάρειερ είναι γενικά συντομότερες μορφές που είναι πλατιές σε ένα άκρο και στενές στο άλλο. Η αλληλεπίδραση μεταξύ κυμάτων και μεγάλων ρευματικών εύρων έχει ως αποτέλεσμα τη σχηματισμό πολλών, βαθιών ρευματικών εσοδών, δίνοντας στις μικτές ενέργειες μορφές γηπέδου μπάρειερ μια εμφάνιση μπαλόνιου.
Οι μορφές γηπέδου μπάρειερ έχουν πολυάριθμα περιβάλλοντα. Το κοντινό-θαλάσσιο περιβάλλον, αμέσως θαλάσσιο της ακτογραμμής, είναι η περιοχή όπου συμβαίνουν τα σπώμενα κύματα. Ονομάζεται επίσης ζώνη σπώματος. Η παραλία είναι το ορατό μέρος μιας μορφής γηπέδου μπάρειερ και εκτείνεται ηπειρωτικά από την ακτογραμμή. Οι αμμόλοφοι είναι αποτέλεσμα της πισώ-άμμου συσσώρευσης. Η αναπτυσσόμενη βλάστηση παγιδεύει την άμμο καθώς κινείται από την επιφάνεια της παραλίας και συσσωρεύεται σε λόφους.
Οι wasover fans βρίσκονται στην ηπειρωτική πλευρά μιας μορφής γηπέδου μπάρειερ — συνήθως αποτέλεσμα ισχυρών, καταιγιδωδών κυμάτων και ρευμάτων που ξεπερνούν τη μορφή γηπέδου και καταβάλλουν ιζήματα στην ηπειρωτική πλευρά. Μια αύξηση του επιπέδου νερού μπορεί επίσης να συμβάλει στην εμφάνιση washover fans. Οι υγρότοποι συμβαίνουν στην ηπειρωτική άκρη μιας μορφής γηπέδου μπάρειερ και συνήθως σχηματίζονται κατά μήκος της διακρίνουσας μερίδας ενός washover fan. Οι υγρότοποι είναι συνήθως περιοχές υψηλής βλάστησης. Τα ρευματικά πεδία συμβαίνουν επίσης στην ηπειρωτική πλευρά μιας μορφής γηπέδου μπάρειερ, αλλά είναι καλυμμένα με λεπτό ιζήματα και δεν έχουν βλάστηση.
