Όταν οι σβουνού ξεκινούν να εξολοθρεύονται, οι οικισμοί κατά μήκος της ακτής απειλούνται. Οι υγιείς σβουνού δημιουργούν ένα φυσικό φράγμα μεταξύ γης και θάλασσας, προστατεύοντας γη και κατασκευές από πλημμύρες κατά τη διάρκεια ακταιών καταιγίδων όπως οι καταιγίδες. Οι σβουνού εξολοθρεύονται φυσικά από άνεμο και καταιγίδες· ωστόσο, η ανθρώπινη δραστηριότητα επιδεινώνει αυτό το εφέ και οι σβουνού δεν δίνεται χρόνος να επιδιορθωθούν φυσικά. Η εξολοθρέυση σβουνών επηρεάζει ανθρώπινους και ζωικούς βιότοπους, και φυτά.
Οι βιότοποι άγριας ζωής επηρεάζονται από την εξολοθρέυση σβουνών. Οι τόποι φωλιάσματος και τρέφεσης ακταιών πουλιών擾乱 ή καταστρέφονται, δημιουργώντας ένα ευάλωτο περιβάλλον, ειδικά για τα νεαρά που εκτίθενται σε θηραματά και καιρό. Οι βιότοποι για σκαβόντα ζώα καταστρέφονται χωρίς φυτά και τα ριζικά τους συστήματα να αγκωνίζουν την άμμο χαμηλά. Ανεπιθύμητα, οι ανθρώπινες ενέργειες οδηγούν στην καταστροφή των χόρτων σβουνών πατώντας τα φυτά προς τα κάτω, βλάπτοντας μόνιμα τις ρίζες. Τα οχήματα off-road καταστρέφουν φυτά και σκαφείς ζώα.
Κατά τη διάρκεια μιας υψηλής ταχύτητας καταιγίδας, οι σβουνού βοηθούν να απορροφήσουν την επίδραση των χτυπών κυμάτων, μειώνοντας την πιθανότητα πλημμύρας κοντινών πόλεων. Ιρωνικά, η υπερβολική ανάπτυξη οικιστικών περιοχών κατά μήκος ακτών έχει οδηγήσει σε ταχύτερη εξολοθρέυση σβουνών, η οποία με τη σειρά της αφήνει τους ιδιοκτήτες σπιτιών πιο ευάλωτους. Χωρίς σβουνούς τα σπίτια και οι επιχειρήσεις δεν θα επιβίωναν την επίδραση μιας καταιγίδας.
Το μεγαλύτερο μέρος της εξολοθρέυσης σβουνών σχετίζεται με την καταστροφή της φυτικής ζωής. Χωρίς φυτά, ο άνεμος θα φούσκαγε την άμμο μακριά. Αυτά τα συγκεκριμένα φυτά ονομάζονται δεσμευτές άμμου, καθώς πλέκουν ρίζες και φύλλα που ονομάζονται τρέχοντες σε όλη τη διάρκεια των σβουνών, δεσμεύοντας την άμμο μαζί. Καθώς η άμμο συσσωρεύεται, δημιουργώντας έναν σβουνό, τα φυτά μεγαλώνουν ψηλότερα και οι ρίζες τους μακρύτερες. Προσπάθειες είναι υλοποιημένες για να αναδιατεθούν εγγενείς, δεσμευτικά φυτά σε όλη την ακταιότητα ζώνη των ΗΠΑ και παγκοσμίως.
Σε ορισμένες περιοχές, ανθεκτικά υποκαταστήματα εγγενών χόρτων μπορούν να σταθεροποιήσουν εξολουθρευμένους σβουνούς, αν και αυτό μπορεί να προκαλέσει απροσδόκητες συνέπειες. Μελέτες από την Canterbury στη Νέα Ζηλανδία χρησιμοποιώντας υποκαταστατικούς χόρτους έδειξαν αλλαγές στους σβουνούς. Οι χόρτοι άλλαξαν τόσο τη συσσώρευση του σβουνού όσο και το σχήμα του, καθιστώντας τον ψηλότερο και πιο απότομο από ό,τι θα ήταν με μόνο τους εγγενείς χόρτους του. Αν και αυτό φαίνεται ως όφελος, ως αποτέλεσμα, ο βιότοπος φωλιάσματος για ορισμένα ακταιά πουλιά μειώθηκε σημαντικά. Τα φωλιάζοντα πουλιά δεν μπορούν να δουν το θήραμα τους μέσω των παχύständen του υποκαταστατικού χόρτου marram, καθιστώντας τα ευάλωτα. Ο εγγενής χόρτος της Νέας Ζηλανδίας, pingao, είναι λιγότερο πυκνός, δίνοντας στα φωλιάζοντα πουλιά ευρύ πεδίο οράματος.
