Οι κώνοι σκωρίας είναι ο πιο συνηθισμένος ηφαιστιακός τύπος. Σχηματίζονται από ένα σφίγγημα που εκπέμπει κομμάτια λάβας (σκωρία). Η συσσώρευση δημιουργεί εύθραυστο κωνικό σχημα με λεκάνη στην κορυφή. Συνήθως χαμηλά (<300 μ.), συχνή παρουσία και ήπιες ροές. Ωστόσο, μερικοί έχουν ξεχωρίσει.
Μέξικο, Μιχοακάν. Ξεκίνησε σε αγρότη το 1943, διήρκεσε μέχρι 1952. Ξεπέρασε 335 μ. το πρώτο χρόνο, κατακαλύφοντας χωριά. Πρώτος κώνος που παρατηρήθηκε από γέννηση έως θάνατο από επιστήμονες.
Νικαραγουά. Ο πιο ενεργός κώνος σκωρίας ιστορικά (από 1850). Ύψος 728 μ. Συχνές έκρηξεις.
Στην Αόι, πάνω στο Μαουνά Κέα. Μόνο 90 μ. ψηλός, αλλά διάσημος λόγω του ξενODOχείου του.
Στο Εθνικό Πάρκο Κρέιτερ Λέικ, Ορεγόνη. Κώνος σκωρίας που βγαίνει από το νερό της καλδέρας ενός ξενιτημένου στρωματώδους ηφαιστείου. Πενταετίας τουρισμών.
