Η έννοια ενός μοναδικού "ασφαλέστερου μέρους για να κρυφτείς" κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας καταστροφής είναι κυρίως φικσιόν. Οι πραγματικές υπαρξιακές απειλές—πυρηνικός χειμώνας, удар αστεροειδούς, υπερηφαιστειάκοη έκρηξη ή απελπισμένη κλιματική κατάρρευση—είναι πλανητικές κλίμακας, αφήνοντας κανένα αληθινό καταφύγιο. Ωστόσο, η φικσιόν και η ευρισκόμενα σχεδιασμός έχουν εξερευνήσει θεωρητικά καταφύγια.
Οι κυβερνήσεις και οι υπεραπλούσιοι άτομα έχουν χτίσει σκληρά, αυτοαποδοτικά καταφύγια (π.χ., Cheyenne Mountain, ιδιωτικά σιλό). Αυτά προσφέρουν προστασία από έκρηξη, ακτινοβολία και πτώση. Προκλήσεις: περιορισμένες προμήθειες, ψυχολογική πίεση, μηχανική βλάβη, και η ανάγκη για ένα βιώσιμο μετα-εμφάνιση κόσμο.
Απομονωμένες ορεινές κοιλάδες, βόρειες δάση ή υψηλές γεωγραφικές πλάτη μπορεί να προσφέρουν απόσταση από άμεσες ζώνες έκρηξης, διαδρομές πτώσης και αστικά κέντρα. Οφέλη: πιθανότητα για κυνηγέτι, συλλογή, γλυκά νερά. Κίνδυνοι: σκληρό κλίμα, έλλειψη ιατρικής φροντίδας, καμία κοινωνική υποστήριξη, τελικά παγκόσμια επιπτώσεις (πυρηνικός χειμώνας, απώλεια οζόνιου).
Εννοιολογικά, τροχιακοί σταθμοί ή σεληνιακές/αρησιακές βάσεις θα μπορούσαν να διατηρήσουν ένα λεπτάνθρακα της ανθρωπότητας. Πραγματικότητα: η τρέχουσα τεχνολογία δεν μπορεί να διατηρήσει ανεξάρτητη, μακροπρόθεσμη ζωή εκτός Γης. Αλυσίδες εφοδιασμού, ακτίνιο προστασία και κλειστοί κύκλοι υποστήριξης ζωής παραμένουν αλύτα σε κλίμακα.
Η επιβίωση εξαρτάται όχι από μαγική τοποθεσία αλλά από προετοιμασία, προσαρμοστικότητα, κοινότητα και ανθεκτικότητα πόρων. Δεξιότητες (ιατρικές, μηχανικές, γεωργικές), αποθηκευμένα είδη, ισχυρά κοινωνικά δίκτυα και ελαστικός σχεδιασμός ξεπερνούν κάθε γεωγραφικό "καταφύγιο". Η καλύτερη στρατηγική είναι η πρόληψη της καταστροφής από την αρχή.
