Το IGaCoS είναι ακρωνύμιο για την Νησιωτική Πόλις Κήπων του Σαμάλ στο νησί του Μινντάναο, το οποίο είναι μέρος των Φιλιππίνων. Η πόλη αποτελείται από δύο κύρια νησιά και πολλά μικρότερα που συσταθμίζονται στον Κόλπο του Ντάβαο κοντά στη μεγάλη πόλη του Ντιβάο ντελ Норτε. Είναι προορισμός διακοπών για όσους αναζητούν τροπικά νερά, λευκές παραλίες και σαλπικτά κοκοφοίνικα, αλλά είναι επίσης σημαντική από άποψη οικολογικών χαρακτηριστικών. Ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι οι πλούσιες αμφίβιες ραχίες της.
Από το νησί Talikud (ένα από τα δύο κύρια νησιά του δήμου) οι τουρίστες μπορούν να κάνουν σκούμπα ντایβ στο 370-ακρειο Κήπο Κοραλλιογενών και Θαλάσσιο Πάρκο Αποδόμησης. Εκεί μπορείτε να κολυμπήσετε μεταξύ και να παρατηρήσετε 53 από τα 73 γνωστά γένη κοραλλιογενών που βρίσκονται στις Φιλιππίνες. Αυτά περιλαμβάνουν τουλάχιστον 34 σκληρούς κοραλλιογενείς και 3 μαλακούς κοραλλιογενείς. Οι κοραλλιογενείς σε αυτό το πάρκο θεωρούνται ότι βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση.
Το Mangrovetum του IGaCoS είναι μια περιοχή που έχει αφοριστεί για την집약τική επιστημονική μελέτη του οικοσυστήματος των μανγρόβων. Όπως οι αμφίβιες ραχίες, τα δάση μανγρόβων βρίσκονται σε τροπικές περιοχές σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της νότιας Φλόριντας. Καταλαμβάνοντας τη ζώνη όπου το γλυκό και το αλάτι νερό συναντιούνται, τα δάση μανγρόβων είναι ζωτικής σημασίας ως προστατευτικοί τόποι αναπαραγωγής και βρεφοκομείων για χιλιάδες είδη ψαριών, μαλάκων και άλλων ζώων, συμπεριλαμβανομένων των απειλουμένων θαλάσσιων θηλαστικών που ονομάζονται μανάτι, ντούγκονγκ και θαλασσινές δαμάλες.
Οι κύριες απειλές για τους κήπους κοραλλιογενών του IGaCoS περιλαμβάνουν καταστροφικές μεθόδους αλιείας, όπως η αποστολή ντύνην να χτυπήσουν —και παρενεργητικά να σπάσουν κομμάτια από— τις ραχίες για να τρομάξουν τα κρυμμένα ψάρια έξω στα δίχτυα. Άλλες απειλές περιλαμβάνουν την αλιεία με εκρηκτικά, καθώς και βροχοπτώσεις γεμάτες ιλύ από αποδασωμένες χερσαίες περιοχές που θολώνουν το νερό, ιλύουν το đáπεδο και άλλως προβληματίζουν και βλάπτουν τους ευαίσθητους κοραλλιογενείς.
Την 15 Ιουνίου 2011, η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε μια χορηγία στον Παγκόσμιο Φόνο για την Φύση (WWF) 2,5 εκατομμύρια ευρώ για ένα 4ετούς πρόγραμμα με τίτλο «Εφαρμογή Στρατηγικών Προσαρμογής στον Κλιματική Αλλαγή στους Πιο Εξαιρετικούς Φυσικούς Τόπους του Κόσμου». Οι Φιλιππίνες είναι μια από τις τρεις χώρες που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα, και το IGaCoS θα επωφεληθεί από τη χρηματοδότηση για να μελετήσει τρόπους διατήρησης και βελτίωσης των διάσημων, αλλά απειλούμενων, αμφίβιων ραχιών του.
