Το Νησί Μαργαρίτα (Ιšla Μαργαρίτα) είναι ένα βενεζουελικό νησί στα Καραϊβικά, αρχικά διάσημο για τις μαργαρίτες του. Το 1816, ο Σιμόν Βολίβαρ επιβεβαιώθηκε εκεί ωςarhηγός των βενεζουελικών δυνάμεων ανεξαρτησίας εναντίον της Ισπανίας.
Ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψε το Νησί Μαργαρίτα κατά το τρίτο ταξίδι του το 1498. Όταν βρέθηκε ότι το νησί είχε μαργαρίτες, οι ισπανικοί conquistadores ανάγκασαν τους ντόπιους Γουαϊκερίους να εργαστούν συλλέγοντας τις.
Λόγω της αξίας των μαργαρίτων του νησιού, το Νησί Μαργαρίτα υποβάλλονταν σε τακτικές επιθέσεις πειρατών. Ένας αριθμός οχυρώσεων χτίστηκαν για να αντιμετωπιστεί η απειλή.
Τον Ιούλιο του 1561, ο αποστάτης conquistador Λόπε ντε Αγκίρρε έλαβε τον έλεγχο του νησιού και δήλωσε ανεξαρτησία από την Ισπανία. Διοίκησε το νησί βίαια για μερικούς μήνες μέχρι να το εγκαταλείψει σε μια αποτυχημένη εισβολή στη Βενεζουέλα.
Το 1814, οι νησιώτες δήλωσαν με επιτυχία ανεξαρτησία από την Ισπανία, κάνοντας το Νησί Μαργαρίτα την πρώτη μόνιμα ανεξάρτητη εδαφική περιοχή στη Βενεζουέλα. Δύο χρόνια αργότερα, ο Σιμόν Βολίβαρ ορίστηκεarhηγός των προ-ανεξαρτησίας δυνάμεων στη Βενεζουέλα.
Οι άνθρωποι του Νησιού Μαργαρίτα θεωρούνταν ηρωικοί κατά τον πόλεμο ανεξαρτησίας του Βολίβαρ. Η περιοχή έγινε ανεπίσημα γνωστή ως "Νέβα Εσπάρτα" (Νέα Σπάρτη) στα πρώτα του 19ου αιώνα. Το 1864, του δόθηκε επίσημα το όνομα ως μια από τις 23 πολιτείες της Βενεζουέλας.
Την 8 Ιανουαρίου 1975, η βενεζουελική κυβέρνηση δήλωσε το Νησί Μαργαρίτα ελεύθερο λιμάνι, οδηγώντας σε οικονομική και τουριστική ανάπτυξη.
