Η εκλογή του Αβραάμ Λίνκολν τον Νοέμβριο 1860 έσπασε δεκαετίες Δημοκρατικής κυριαρχίας και σήμανε την άνοδο του Δημοκρατικού Κόμματος — ενός τομεακού κόμματος ριζωμένου σε Βόρεια και Δυτική συμφέροντα. Για τον Νότο, η νίκη του Λίνκολν δεν ήταν απλώς πολιτική ήττα; ήταν υπαρξιακή απειλή.
Οι Νότιοι ανταπέδρασαν με εναέριστο μίγμα ενοχής και τρόμου. Παρά τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις του Λίνκολν ότι δεν θα παρεμβαίνει στη δουλεία όπου υπάρχει, πολλοί πίστευαν ότι η διοίκησή του θα κινηθεί τελικά να την καταργήσει. η αντιληπτή επίθεση στον «τρόπο ζωής» τους εδέσμευσε άμεση ενέργεια.
Η επίθεση των Κονο邦εισδυνάμεων στο Φορτ Σάμπτερ τον Απρίλιο 1861 εκκίνησε τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο — τέσσερις χρόνια σύγκρουσης που έληξε με νίκη της Ένωσης, κατάργηση της δουλείας και διατήρηση των Ηνωμένων Πολιτειών ως ενιαίας χώρας.
Η εκλογή του Λίνκολν ήταν ο καταλύτης, αλλά ο πόλεμος επίλυσε την θεμελιώδη αντίφαση στο κέντρο του αμερικανικού πειράματος: εάν ένα έθνος «γεννημένο στην ελευθερία» μπορεί να επιβιώσει μισό σκλάβος και μισό ελεύθερο.