«Πύρινος κύκλος» είναι όρος που περιγράφει μια περιοχή γνωστή για την υψηλή ηφαιστιακή και σεισμική της δραστηριότητα. Ασταθής υποδύση στις άκρες της Ειρηνικής Τεκτονικής Πλάκας είναι εκεί που μορφώνονται ηφαίστεια στον Ειρηνικό Πύρινο Κύκλο. Ο ιδιαίτερα μακρύς Ειρηνικός Πύρινος Κύκλος περικυκλώνει τον Ειρηνικό Ωκεανό και εκτείνεται σχεδόν 40.000 χλμ μήκους.
Η κορφή της Γης αποτελείται από διαφορετικές πλάκες που πλωτίζουν πάνω στο μανδύα. Αυτές οι πλάκες έχουν σταθερή κίνηση στο διάστημα της γεωλογικής ιστορίας. Όταν δύο διαφορετικές πλάκες συγκρούονται, η υποδύση συμβαίνει μερικές φορές. Η υποδύση είναι η διαδικασία όπου μια τεκτονική πλάκα κινείται κάτω από μια άλλη. Η τεκτονική υποδύση δημιουργεί υψηλά ηφαιστιακά ratios λόγω της τάση της διαδικασίας να ραγίζει την κορφή της Γης. Αυτά τα ραγιά επιτρέπουν στο μάγμα να φτάσει την επιφάνεια και να εκρήξει σε μορφή ηφαιστείων.
Η μεγαλύτερη ηφαιστιακή περιοχή του κόσμου μπορεί να βρεθεί κατά langs τον Ειρηνικό Πύρινο Κύκλο. Είναι σπίτι για πάνω από 452 ενεργά και κουφά ηφαίστεια. Σημαντικά ηφαίστεια περιλαμβάνουν το Mt. Saint Helens στη Γουόσιγκτον, Mt. Pinatubo στις Φιλιππίνες, Mt. Fuji στην Ιαπωνία και το ηφαίστειο Paricutin στο Μεξικό.
Οι μεγάλες ηφαιστιακές εκρήξεις προηγούνται συνήθως από εβδομάδες ή μήνες μικρών σεισμών και επεισοδίων εξαερισμού ατμού. Μεγάλες ογκώσεις στα βουνά συχνά φαίνονται πριν από μια εκρήξη λόγω αυξανόμενων αποθεμάτων μάγματος. Οι μεγάλες ηφαιστιακές εκρήξεις κατά langs τον Ειρηνικό Πύρινο Κύκλο περιλαμβάνουν: El Chichón στο Μεξικό (1982); Mt. Saint Helens στις Ηνωμένες Πολιτείες (1980); Mt. Pinatubo στις Φιλιππίνες (1991); και Llaima στη Χιλή (2008).
Η ηφαιστιακή δραστηριότητα του Ειρηνικού Πυρίνου Κύκλου είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία νησιών και ορεινών αλυσίδων γύρω από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Το νησί της Ιαπωνίας δημιουργήθηκε μέσω της διαδικασίας υποδύσης, όπου η Ειρηνική Πλάκα ολίσθησε κάτω από την Ευρασιατική Πλάκα. Τα Αλεουτιάνα Νησιά της Αλάσκας δημιουργήθηκαν παρόμοια και επιδεικνύουν επίσης ηφαιστιακή δραστηριότητα.
