Ο Ειρηνικός Ωκεανός—ο μεγαλύτερος ωκεανός του πλανήτη—διαμορφώνει τη ζωή δισεκατομμυρίων κατά μήκος της περιφέρειας του. Από τη Χιλή στην Αλάσκα, την Ιαπωνία στην Αυστραλία, οι παραλιακοί λαοί εκμεταλλεύονται τους πόρους του με ποικίλους τρόπους.
Ο Ειρηνικός παράγει ~60% της παγκόσμιας άγριας άγρας (ανχοβίτα, τόννος, σαλμός, πόλοκ) και φιλοξενεί τεράστιες υδατοκαλλιέργειες (σαλμός στη Χιλή, γαρίδες στην Ικουαδόρ, θαλάσσιες φύκους στην Κίνα). Μικρές τέχνες αλιείας συνυπάρχουν με βιομηχανικά μακρινά πλοία.
Οι διαωκεανικές ναυτιλιακές γραμμές συνδέουν τους βιομηχανικούς κόμβους της Ασίας (Σαγκάη, Πουσάν, Σιγκαπούρη) με τις λιμενικές πόλεις των Αμερικών (Λος Άντζελες/Λονγκ Μπιτς, Βανκούβερ, Μανζανίλο). Ο Κόλπος του Παναμά ενισχύει την πρόσβαση στην Ανατολική Ακτή. Πάνω από 60% του παγκόσμιου ναυτιλιακού εμπορίου διασχίζει τον Ειρηνικό.
Σερφίνγκ (Χαβάη, Gold Coast, Μπαλί), καταδύσεις (Μεγάλο Κοράλλιο φραγμάδι, Παλάου, Γκαλάπαγκος), παρατήρηση φάλαινων, κρουαζιέρα και παραλιακός τουρισμός κινούν τις παραλιακές οικονομίες. Τα θαλάσσια πάρκα ισορροπούν πρόσβαση και διατήρηση.
Ο Ειρηνικός απορροφά ~25% του ανθρωπογενούς CO₂ και 90% της περιττής θερμότητας. Οι κύκλοι El Niño/La Niña οδηγούν παγκόσμια καιρικά μοτίβα, επηρεάζοντας γεωργία, αλιεία και κίνδυνο καταστροφών σε όλο το λεκάνη.
Κοραλλογενές Τρίγωνο (μέγιστη θαλάσσια βιοποικιλότητα), δάση κελπ, μανγρόβια, υβριδικά βουνά. Ινδικό ναυτιλία (Πολυνησιακή οριοθέτηση), παραλιακές κουλτούρες (Μάορι, Αϊνου, Τσουμάς, Μάπουτσε) διατηρούν πνευματικές και αυτοαποζημιωτικές δεσμές.
Ο Ειρηνικός δεν είναι εμπόδιο αλλά συνδετικό ιστο—παρέχει πρωτεΐνη, μονοπάτια, ενέργεια και πλανητική σταθερότητα στις παραλιακές κοινωνίες του.
