Το Ατόλιο Πάλμυρα — ένα απομακρυσμένο, ακατοικησμένο ατόλιο στον ισημερινό Ειρηνικό — οφείλει το όνομά του όχι στη γεωγραφική του θέση μεταξύ Αμερικής και Ασίας, αλλά στην κατάσχεση ενός αμερικανικού καπετάνιου στις αρχές του 19ου αιώνα.
Το 1802, το αμερικανικό σκάφος Πάλμυρα, υπό τον Καπετάνιο Cornelius Sawle (μερικές φορές γραμμένο Swale), αναζήτησε καταφύγιο στο ατόλιο κατά τη διάρκεια ταξιδιού στις Ανατολικές Ινδίες. Ο Sawle απετείνατο το ατόλιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ονόμασε με το όνομα του σκάφους του. Το όνομα παρέμεινε.
Η Πάλμυρα βρίσκεται στο 5°53′Β, 162°05′Δ — περίπου 1.000 μίλια (1.600 χλμ) νότια της Χονolulu, στη μέση μεταξύ Χαβάϊκων και Αμερικανικής Σαμόα. Είναι μέρος της αλυσίδας νησιών Line. Οι Η.Π.Α. την ανέκτισαν το 1859 υπό τον Νόμο για τα Νησιά Γκουάνο· έγινε εδαφικό Η.Π.Α. το 1900 (Νόμος Οργάνωσης Χαβάϊκων) και εξαιρέθηκε από την πολιτεία Χαβάϊκων το 1959, παραμένοντας ενσωματωμένο εδαφικό — το μόνο στον Ειρηνικό.
Ιδιωτικά υπό την The Nature Conservancy (TNC) από το 2000 (αγοράστηκε από την οικογένεια Fullard-Leo), με ερευνητικό σταθμό που λειτουργείται από TNC και την Υπηρεσία Ψαριών και Άγριας Ζωής Η.Π.Α. Το ατόλιο είναι Εθνικό Φragma Άγριας Ζωής και μέρος του Μοναστηριού Θαλασσίας Περιφέρειας Απομακρυσμένων Νησιών του Ειρηνικού (επεκτάθηκε 2014). Καμία μόνιμη πληθυσμός· στροφικός προσωπικό 5–20 ερευνητές.
Τα 50 νησίδες και η λιμνοθάλασσα 15.000 εκτάρων της Πάλμυρας φιλοξενούν ένα από τα πιο ακατάσχετα συστήματα κοραλλιογενών ραφών του Ειρηνικού: 175 είδη κοραλλιών, 400+ είδη ψαριών, φωλιάζοντα θαλάσσια πουλιά (κόκκινα-ποδιές σούλες, μαύρες στέρνες), κραβάβια κοκκινοί, πράσινες χελώνες θάλασσας. Καμία εμπορική αλιεία· γραμμή βάσης για μελέτες ανθεκτικότητας ραφών.
Η Πάλμυρα είναι περίπου ισόδρομη από Αμερική και Ασία — αλλά ούτως ή αλλώς και πολλά νησιά Line. Η προέλευση του ονόματος είναι απλώς ιστορική τύχη: ένας καπετάνιος, το σκάφος του, και μια στιγμή αυτοκρατορικής ονομασίας. Η γεωγραφία δεν την όνομανε· ένας άνδρας το έκανε.
