Η Μisión San Juan Capistrano (ιδρύθηκε 1776) εξεμμορφώνει την παλέτα κατασκευών με εγχώρια υλικά, ισπανική-κολωνιακή που ορίσει την αλυσίδα των μισιόν της Άνω Καλιφόρνιας.
Οι τοίχοι είναι φορείς αδόβι: ξηρανόμενα στον ήλιο πλίνθοι από τοπική άργιλο, άμμο, στέλεχος (δεσμευτικό) και νερό. Ανακατεύονται σε λάκκους, φόρμες σε ξυλίνες φόρμες, ξεραίνονται για εβδομάδες. Τυπικές διαστάσεις: 11×22×4 ίντσες. Τοίχοι 3–5 πόδια πάχος στη βάση, στενεύοντας προς τα πάνω. Παρείχαν τεράστια θερμική ικανότητα—δροσερά μέρα, ζεστά βράδυ. Ευάλωτα σε σεισμική ζημιά και φθορά νερού (διότι προστατευτικό στέρωμα/ασβέστης).
Εμβληματικά καμπυλά κόκκινα κεραμιδίδια, φόρμες πάνω στο μηρό (γι' αυτό σφηνώδεις), πέφτουν σε κλίβανους εργοστασίου. Τοποθετούνται σε καλυμμένες σειρές σε ξυλίνους κιβώτιους. Αδιάβροχα στην φωτιά, απορρίπτουν βροχή αποδοτικά. Ο σεισμός του 1812 κατάστρεψε την κεραμιδιά τσμέντα του Μεγάλου Ναού Πέτρας, σκοτώνοντας 40 νεοφώτιστους μέσα.
Δομική: Πεύκη, πλατάνος, δρύς δοκοί (vigas) για στέγη/πάτωμα· κορμπέλ (corbels) υποστηρίζουν μπαλκόνια. Σύνδεση: Mortise-and-tenon, ξύλινα πασσάλια (بدون ήλιο). Ολοκλήρωση: Πόρτες, πλαίσια παραθύρων, μεζονέτες, κορμπέλ διακοσμημένα, χορωδίες. Προέλευση από τοπικά βουνά (San Mateo, Santa Ana ranges).
Αυτή η παλέτα—γη, φωτιά, ξύλο, νερό—δημιούργησε αρχιτεκτονική τέλεια настроισμένη στο κλίμα, τη σεισμική ζώνη και το σύστημα εργασίας της εποχής των μισιόν της Καλιφόρνιας.
