Η μεγαλύτερη έρημα στη Βόρεια Αμερική είναι η Τσιουάουα, που καλύπτει 200.000 τετραγωνικές μίλια. Ένα μέρος αυτού του τεράστιου ερήμου, στη δυτική Τέξας, μπορεί να οριστεί ακολουθώντας το νοτιοδυτικό όριο της νότιας άκρης μέχρι τη γωνία του βορειοδυτικού ορίου.
Το καλοκαίρι της ερήμου στην Τέξας είναι εξαιρετικά ζεστό, με υψηλές θερμοκρασίες σε τρισψήφιους αριθμούς. Οι χειμώνες είναι ήπιοι συγκριτικά. Είναι δροσερό καθ' όλη τη μέρα με μέτριο ρίγος όταν ηλιοβασιλείει. Η περιοχή είναι αρκετά ξηρά, με τις περισσότερες περιοχές να λαμβάνουν λιγότερο από 10 ίντσες βροχής ετησίως. Μερική βροχή πέφτει τους χειμερινούς μήνες, αλλά η περισσότερη έρχεται κατά το ζεστό καλοκαίρι.
Η έρημα της Τέξας έχει δύο κύρια ποτάμια και ένα οριακό πεδίο ανώτερου εδάφους στην ανατολή. Τα ποτάμια είναι ο Rio Grande και ο Pecos. Το καθορίζοντας ανατολικό όριο είναι το Πεδίο Ανώτερου Εδάφους Edwards. Η υψόμετρος κυμαίνεται από 1.000 έως 5.000 πόδια πάνω από την سطح του θαλάσσης. Η περισσότερα από αυτά είναι πάνω από 3.500 πόδια. Το έδαφος έχει κοιλάδες και πλατιές λεκάνες με μερικά χαμηλά οροσειρές και mesa. Δεν υπάρχουν δραματικές κορυφές να διαστέλλουν το τοπίο, αλλά τα χαρακτηριστικά mesa εναντίον των χαμηλότερων κοιλάδων προσφέρουν κάποια αντίθεση.
Βιολογικά μιλώντας, η δυτική Τέξας δεν είναι πολύ ποικίλη. Αν και γιακκασ και αγκαβες είναι κάπως εμφανείς στην περιοχή, είναι ο πανταχού παρών θάμνος creosote που κυριαρχεί το τοπίο. Αυτός ο θάμνος προσδιορίζει πιο σαφώς την έρημο της Τέξας. Στις λόφους περιοχές υπάρχουν μερικά δάση δρυός-κεδρού. Στις ψηλότερες κορυφές, υπάρχουν ακόμα και κωνοφόρα δάση.
Τα ζώα της ερήμου της Τέξας κυμαίνονται από μικρά έντομα έως μεγαλύτερα κανίνα. Υπάρχουν αράχνια μαύρα χήρες και σκορπιός καθώς και έντομα όπως ακρίδες και σκαθάρια. Μεταξύ των πιο επιβλητικών μικρών δημιουργημάτων είναι ο κερασαύρα και η έχιδνα, με οξυβάμβακες στα κεφάλιά τους. Τα ζώα μεσαίου μεγέθους είναι ερμιά έρημου και αρμαδίλες. Πολλοί κογιότες ζουν στην έρημο της Τέξας και ο πληθυσμός του μεγάλου κέρατα αυξάνεται.
