Το Μπεφ Γουέλιγتون είναι ένα απόπτημα που χρησιμοποιεί τα καλύτερα και πιο μαλακά κομμάτια μπριζόλας. Αυτό το πιάτο συναντάται συχνά στα μενού πολυτελούς εστίασης. Υπάρχουν πολλές θεωρίες για την προέλευσή του. Κάποιοι λένε ότι ήταν γαλλικό πιάτο, ονομαζόταν «filet de bœuf en croûte» στη Γαλλία. Επειδή οι σχέσεις μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας δεν ήταν καλές τότε, ένας αγγλικός σεφ άλλαξε το όνομα για να τιμήσει τον διάσημο Δούκα του Γουέλιγτον και το ονόμασε Μπεφ Γουέλιγτον.
Το Μπεφ Γουέλιγτον λέγεται ότι πήρε το όνομά του από τον νικητή της μάχης του Γουατέρλου το 1815, τον Άρθουρ Γουέλσελι, Δούκα του Γουέλιγτον. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Δούκας έγινε εθνικός ήρωας και όλη η χώρα περήφανη για αυτόν. Ένας από τους μάγειρός του, θέλοντας να τον τιμήσει, δημιούργησε αυτό το πιάτο για να του το σερβίρει μια βραδιά στο δείπνο. Παραξενευτικά, ήταν αδιάφορος για το φαγητό, τόσο που οι μάγειρές της κουζίνας του παραιτήθηκαν, λέγοντας ότι τα ταλέντα τους σπαταλούνταν στον Δούκα του Γουέλιγτον.
Υπήρχε ένα συγκεκριμένο σετ μπότ που ήταν καφέ και λαμπερά ακριβώς όπως το κρέας μετά την προετοιμασία. Το κρέας φαινόταν και είχε ακριβώς το σχήμα μιας μπότας Γουέλιγτον. Οι μπότες Γουέλιγτον ήταν στρατιωτικές μπότες που πήραν το όνομά τους από τον ίδιο τον Δούκα. Επομένως, ήταν λογικό το πιάτο να πάρει το όνομά του αφού η συνταγή προέρχεται από τη κουζίνα του και μοιάζει με τις μπότες του, άρα το όνομα Μπεφ Γουέλιγτον.
Το Μπεφ Γουέλιγτον ζήτησε αναβίωση τη δεκαετία του 1960 όταν ο πρόεδρος Νίξον ήταν au pouvoir. Επειδή το Μπεφ Γουέλιγتون ήταν το αγαπημένο του πιάτο (αν και κανείς δεν ξέρει ακριβώς γιατί), ο πρόεδρος δήλωσε ότι θα ήθελε να σερβίρεται το αγαπημένο του πιάτο σε κάθε δείπνο που οργανωνόταν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του.
Το Μπεφ Γουέλιγτον είναι σπάνια ψητό μοσχάρι tenderloin καλυμμένο με παστά μανιταριών σε φύλλο σφολιάτας. Μια συνταγή απαιτεί τη σύνδεση ενός filet μοσχαριού που έχει σεαριστεί, καλυμμένο με duxelles και pate, τυλιγμένο σε φύλλο σφολιάτας και ψημένο. Το τελικό Μπεφ Γουέλιγτον μπορεί να σερβιριστεί ως μεγάλο κομμάτι ή σε ατομικές μερίδες.
Υπάρχουν δύο τρόποι προετοιμασίας του κρέατος για ψήσιμο. Ή ολόκληρο το tenderloin τυλίγεται και ψήνεται, και μετά τεμαχίζεται για σερβίρισμα, ή το tenderloin τεμαχίζεται σε ατομικές μερίδες πριν το τυλίξιμο και το ψήσιμο. Το κρέας κρατάει περισσότερους χυμούς όταν ψήνεται ολόκληρο, αν και οι ατομικές μερίδες θα μείνουν σουκλάδες αν παρακολουθούνται στενά κατά το μαγείρεμα.
Σήμερα, ακόμη μανιτάρια και συκώτια κοτόπουλου χρησιμοποιούνται αντί για τη σφολιάτα. Το κρέας μπορεί να τυλίξει με σχεδόν οτιδήποτε επιλέξετε, αρκεί να μένει τυλιγμένο κατά το μαγείρεμα. Υπάρχουν ποικίλες μπαχαρικές που μπορούν να προστεθούν στο Μπεφ Γουέλιγτον όπως καρυκευά, allspice, οποιοδήποτε μίγμα για ψαρέμα ή τζίντζερ, για ενίσχυση της γεύσης ή για διαφορετική έκδοση του κλασικού πιάτου.
Μια άλλη θεωρία είναι ότι το Μπεφ Γουέλιγτον έχει ιρλανδική προέλευση. Στο «Irish Traditional Food», η Θεοδόρα ΦιτζΓκίμπον χρησιμοποιεί ιρλανδική ορθογραφία για τη συνταγή ονομάζοντας το πιάτο Steig Wellington. Αν και αυτή η θεωρία δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ, εξακολουθεί να εμφανίζεται σε διάφορα βιβλία μαγειρικής ως μέρος της ιστορίας του Μπεφ Γουέλιγτον.
Προσέξτε το υπέρμετρο ψήσιμο κατά την προετοιμασία. Όσο περισσότερο ψήνεται το κρέας, τόσο λιγότερους χυμούς θα έχει· οι χυμοί του μπριζόλας είναι αυτοί που παρέχουν πολλή γεύση συμπληρώνοντας τα μανιτάρια.
