Σύμφωνα με τον Δρ. Josef Leitmann στο «Sustaining Cities: Environmental Planning and Management in Urban Design», περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε πόλεις. Με την μετάβαση της πληθυσμιακής βάσης στη ζωή σε πόλεις, προκύπτουν πολλά προβλήματα. Η αποχέτευση είναι ίσως το πιο επείγον πρόβλημα για να φρουρήσει από ασθένειες και θάνατο. Πολλά περιβαλλοντικά προβλήματα προκύπτουν όταν μεγάλοι αριθμοί ανθρώπων κατοικούν μια μικρή περιοχή.
Στο παρελθόν, η μολύνση φυσικών πόρων δεν ήταν τόσο μεγάλο ασχόλημα. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση ωστόσο, το νερό και ο αέρας υπέστησαν υπό την επίθεση της ρύπανσης που παράγεται από τα εργοστάσια ως απόβλητα προϊόντα. Το νερό στους ποταμούς και τις λίμνες έγινε απίνωτο και ο αέρας γεμάτος τοξικές αέρες. Οι τρίτες χώρες σήμερα ζουν σε πόλεις όπου το νερό είναι τόσο κακό που είναι επικίνδυνο να πίνει και η εύρεση ασφαλούς νερού είναι δύσκολη. Ο Leitmann λέει ότι η αποδομή του περιβάλλοντος στις πόλεις έχει φτάσει σε επίπεδο στο οποίο περισσότεροι από 1,1 δισεκατομμύριο άνθρωποι αναπνέουν αέρα που δεν είναι υγιεινός, 420 εκατομμύρια δεν έχουν επαρκή αποχέτευση και 220 εκατομμύρια δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται τα σκουπίδια και τα προβλήματα που παρουσιάζονται στην απόρριψή τους. Για να παραθέσουμε ένα παράδειγμα της μεγέθους του προβλήματος, η Νέα Υόρκη παρήγαγε 23.600 μετρικές τόνοι απόβλητα και σκουπίδια κάθε μέρα από το 1995. Αυτό τα απόβλητα πρέπει να διατεθούν κάπου, είτε σε χωματερές είτε σε καυστήρες. Οι καυστήρες παράγουν περισσότερη ατμοσφαιρική ρύπανση και οι χωματερές κρατούν μόνο συγκεκριμένο ποσό απόβλητων. Μόλις οι χωματερές γεμίσουν, πού πετάμε όλα τα σκουπίδια που παράγονται τις επόμενες ημέρες, εβδομάδες και χρόνια; Τα σκουπίδια που πετάγονται στις χωματερές δεν επιτρέπουν μόνο τοξικές χημικές ουσίες να διαλυθούν στο υπόγειο νερό αλλά χρησιμοποιούν επίσης γη που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να καλλιεργηθεί φαγητό ή να στεγάσει μερικούς από τους άστεγους.
Η ρύπανση που προκαλείται από τις πόλεις επηρεάζει τη γη που περιβάλλει την πόλη, εξαντλώντας την από δέντρα και άλλους φυσικούς πόρους. Οι ακτιαίες αλιευτικές πλέυρες, ποταμοί και εσωτερικές λίμνες υποφέρουν από τη ρύπανση που παράγεται από την πόλη και η αλιευτική βιομηχανία στεγνάει. Οι άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους και τη δυνατότητα να τρέψουν το πολύ του πληθυσμού της πόλης. Η επέκταση των πόλεων επεκτείνεται επί του habitat πολλών ζώων και служит να περιορίσει τη βιοποικιλότητα στις περιοχές γύρω από την πόλη. Η καταστροφή ολόκληρων οικοσυστημάτων είναι δυνατή λόγω αστικής επέκτασης, η οποία προκαλεί την απώλεια πολλών ειδών άγριας ζωής.
