Οι αλυκικοί βάλτοι μπορούν να βρεθούν σε πολλές περιοχές κατά μήκος της ακτογραμμής της Φλόριντας. Ένας αλυκικός βάλτος θεωρείται ζώνη μετάβασης μεταξύ της ηπειρωτικής γης και του ανοιχτού ωκεανού. Ως τέτοιο, περιμένετε να βρείτε χαμηλότερο περιεχόμενο αλάτι από στον ωκεανό نفسه, αλλά ακόμα αρκετό για να είναι παρατηρήσιμο και για συγκεκριμένα ζώα να ευδοκιμούν. Τρία ζώα που ευδοκιμούν στους αλυκικούς βάλτους, σύμφωνα με την Έκταση Πανεπιστημίου Φλόριντας, είναι ο αμερικανικός καϊμάν, η βορειοαμερικανική λαμαντίνα και το καφέ πελεκάνο.
Η βορειοαμερικανική λαμαντίνα μπορεί να βρεθεί σε μέτρια αριθμούς, κινούμενη μπρος και πίσω μεταξύ αλυκικών βαλτών και ανοιχτού ωκεανού. Αυτά τα μεγάλα, γκρι, αδιάφορα θηλαστικά μπορούν να μεγαλώσουν μέχρι μήκος 10 ποδιών (3 μέτρα), ζυγίζοντας 800 έως 1.200 λίτρες (360-540 kg). Η λαμαντίνα ψάχνει ρηχά, αργά κινούμενα νερά για να τρέφεται, ειδικά εκεί που τα φυτά θαλασσινά και άλλη βλάστηση ευδοκιμούν· το περιβάλλον του αλυκικού βάλτου είναι τέλειο.
Η βορειοαμερικανική λαμαντίνα αγαπά τη Φλόριντα τον χειμώνα, για προφανείς λόγους, αλλά μπορεί να φτάσει έως βόρεια ως το Massachusetts το καλοκαίρι. Χωρίς φυσικούς εχθρούς, αυτά τα πλάσματα μπορούν να ζήσουν 60 χρόνια ή περισσότερο. Ο κύριος αντίπαλος τους έχει γίνει οι φανάρες αναψυχτικών καράβιων, οι οποίοι μπορούν να σηκώσουν και ακόμα να τις σκοτώσουν όταν βγαίνουν στον δρόμο του φανάρα.
Μόλις σχεδόν εξαφανισμένος, ο αμερικανικός καϊμάν έκανε καταπληκτική επιστροφή και τώρα ζει σε πληθυσμούς στους αλυκικούς βάλτους κατά μήκος των ακτών του Texas, Louisiana, Mississippi, Alabama και ιδιαίτερα της Φλόριντας. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα National Geographic, περισσότερο από ένα εκατομμύριο αμερικανικοί καϊμάνες κατασκηνώνουν τις παραλιακές περιοχές τώρα, εν μέρει λόγω εκπαιδευτικών προσπαθειών που στοχεύουν στη μείωση της ζήτησης για προϊόντα όπως μπότες από δέρμα καϊμάν.
Η φυσική διάρκεια ζωής ενός καϊμάν μπορεί να είναι 35 έως 50 χρόνια. Ως κορυφαίος хищιστής στο περιβάλλον του, τρέφεται κυρίως με χελώνες, ψάρια, φίδια, μικρά θηλαστικά και δυστυχώς, τον περιστασιακά άνθρωπο που πλησιάζει πολύ κοντά.
Αντίθετα με πολλά πελεκάνια, το καφέ πελεκάνο δεν βρίσκεται σε εσωτερικές λίμνες, αλλά φτιάχνει το σπίτι του στα βάλτιστα, παραθαλάσσια εδάφη. Όταν βλέπετε ένα πελεκάνο να κάνει dive-bombing από τον αέρα για να αρπάξει φαγητό από το νερό, ξέρετε ότι είναι καφέ πελεκάνο. Το καφέ πελεκάνο μπορεί να αναγνωριστεί από το σκοτεινό χρώμα σώματος, τα βραχύ πόδια, το μακρύ ράμφος με εκτεταμένο σακούλι τροφής κάτω και το μεγάλο, βαρύ σώμα.
Σήμερα, το πουλί υπάρχει σε λίγους αριθμούς που έχουν τεθεί στην λίστα κινδυνευόντων των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά οι επιχειρηματίες πουλοθεατές έχουν καλή ευκαιρία να παρατηρήσουν το καφέ πελεκάνο στο φυσικό του habitat σε πολλούς βάλτους γύρω από τη Φλόριντα.
