Ο Μάνσα Μούσα (βασ. 1312–1337), δέκατος μάνσα (αυτοκράτορας) της Αυτοκρατορίας του Μάλι, ήταν ευγενής μουσουλμάνος του οποίου η χατζ του 1324–1325 στη Μέκα γέμισε_LEGEND σε όλο τον μεσαιωνικό κόσμο.
Ο Ισλάμ έφτασε μέσω trans-Saharan εμπόρων τον 9ο αιώνα. Μέχρι τη βασιλεία του Μούσα, ήταν η θρησκεία της αυλής, αν και παραδοσιακές πεποιθήσεις παρέμειναν στον λαό. Ο Μούσα θεμελίωσε την ισλαμική εκπαίδευση: φέρει γνώστες (νομικούς, αρχιτέκτονες, αστρολόγους) από Καϊρώ και Ανδαλουσία, ίδρυσε μαντάρες στο Τιμπούκτου, Γκάο, και Τζενέ, και έκανε το Τζαμί Σανκορέ ένα μεγάλο κέντρο νοημοσύνης.
Η καραβάνα του Μούσα παρήγαγε συνήθως 60.000 άτομα και 12.000 δούλους, καθένας φέρων χρυσούς βακτηρίους. Στο Καΐρο, η περιττή δαπάνη του—δώρα σε αξιωματούχους, αγορές στις αγορές—πλημμύρισε την μεσογειακή αγορά χρυσού, υποβαθμίζοντας τις τιμές για περισσότερο από μια δεκαετία. Ο Αλ-Ουμάρι, Σύρος ιστορικός, έγραψε ότι ο Μούσα "αφής κανένα αὐλό πριγκίπας ούτε κάτοχο βασιλικής θέσης χωρίς δώρο φορτίο χρυσού."
Η πίστη του Μούσα δεν ήταν θεατρική—διαμόρφωσε διακυβέρνηση, διπλωματία, και πολιτιστική προστασία. Παραμένει το αρχέτυπο του μουσουλμάνον άρχοντα της ευσεβείας και της εξουσίας που έκπληξε τον μεσαιωνικό κόσμο.