Όπως η Σαχάρα ξηραίνθηκε (~5.000–3.000 π.Χ.), ημειωμένο νερό και αροτάρια έδαφη αναγκάστηκαν να μεταβούν νοτιότερα στη δυτική Αφρικανική σαβάνα, η οποία προσέφερε καλύτερες συνθήκες για γεωργία και νομαδικό ζώα.
Μια μεγάλη μετανάστευση ήταν η Bantu Expansion: Βαντού-μιλούντες λαοί από τη Δυτική/Κεντρική Αφρική διαδόθηκαν σε όλη την ηπειρώ, φέρνοντας σιδηρουργία, γεωργία και πολιτισμικά πρακτικά που μετέτρεψαν τις κοινωνίες της σαβάνας.
Η ερημικοποίηση επίσης ενίσχυσε το διασαχαρικό εμπόριο. Έμποροι της σαβάνας συναντούνταν με καραβάδες Βόρειας Αφρικής σε αγορές άκρων ερήμων, ανταλλάσσοντας χρυσό, αλάτι, ελεφαντοστό και ιδέες—συνδέοντας την υποσαχαρική Αφρική με τη Μεσογειώ και τον ισλαμικό κόσμο.
Έτσι, η οικολογική αλλαγή ξετυλίχθηκε τη демογραφία, την τεχνολογία και τη συνδεσιμότητα σε όλη την Αφρική.
