ASEAN και η Ένωση της Νοτιοανατολικής Ασίας

Η Ένωση των Εθνών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), ιδρυμένη το 1967 από Ινδονησία, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη και Ταϊλάνδη, ήταν το κύριο όχημα για την περιφερειακή ένωση. Επέκτασε σε δέκα μέλη με Μπρουνέι (1984), Βιετνάμ (1995), Λάος (1997), Μιανμάρ (1997) και Καμπότζη (1999).

Επιτεύγματα στην Ένωση:

• Πολιτικά: Θεσπίστηκε κανόνες μη παρέμβασης, ειρηνική règlement διαπραγματεύσεων (Σύμβαση Φιλίας και Συνεργασίας), και φόρουμ διαλόγου (ASEAN Regional Forum, East Asia Summit) που διαχειρίζονται τις αντιπαλότητες των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή.
• Οικονομικά: Περιοχή Ελεύθερου Εμπορίου ASEAN (AFTA) μειώνει τα εσωτερικά τέλη σχεδόν στο μηδέν. Η Οικονομική Κοινότητα ASEAN (AEC, 2015) στοχεύει σε ενιαία αγορά και βάση παραγωγής—ελεύρευση ροής αγαθών, υπηρεσιών, επενδύσεων, εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και κεφαλαίου. Εσωτερικό εμπόριο ASEAN ~23% του συνόλου.
• Κοινωνικο-Πολιτιστικά: Ανταλλαγή φοιτητών, πολιτιστικές γιορτές, διατήρηση κληρονομιάς, προώθηση τουρισμού, συνεργασία διαχείρισης καταστροφών.
• Ταυτότητα: Σημαία ASEAN, ύμνος, motto («One Vision, One Identity, One Community»), και εκπαίδευση πολιτησιακής ταυτότητας θρέφουν αναδυόμενη περιφερειακή ταυτότητα.

Μόνιμες Προκλήσεις: Ποικίλες πολιτικές συστήματα (δημοκρατίες, αυταρχίες, κομμουνιστικά), τεράστια κενά ανάπτυξης (ΑΕΠ/κάτοχο Σιγκαπούρη ~80Κ $ vs Καμπότζη ~1,7Κ $), διαφορές στη Νότια Κινεσική Θάλασσα (αξιωτές vs μη-αξιωτές κράτη), και εξωτερική επιρροή (ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας) περιορίζουν την βαθύτερη ενσωμάτωση. Το ASEAN παραμένει «κοινότητα κυρίαρχων κρατών», όχι υπεραγωγή ένωση όπως η ΕΕ.