Μια Τιβετική γέφυρα είναι μια παραδοσιακή υφαιστός γέφυρα πεζών που βρέθηκε σε όλο το υψηλό Ιμαλάια—ειδικά στο Τιβέτ, Νεπάλ, Βhoután και βόρεια Ινδία. Χτισμένες από τοπικά υλικά, αυτές οι γέφυρες έχουν συνδέσει απομονωμένες κοινότητες πέρα από βαθιές φαράγγια και άγριους ποταμούς για αιώνες.
Τα κύρια καλώδια τείνονται μεταξύ στιβαρών αγκυρών σε κάθε όχθη. Ο δρόμος—συχνά μόνο 30–50 χλμ πλατύς—κρέμεται από κάθετες σκοινιές. Πολλά σανίδες καλύπτονται με δέρματα γιάκ ή σύρμα πλέγμα για τράκαρ στο ταλαντευόμενο επίπεδο.
Αντίθετα από τις σκληρές δυτικές γέφυρες, οι Τιβετικές γέφυρες είναι προσใจρετικά ελαστικές. Ταλαντεύονται και στρίβουν στους ορεινούς ανέμους, απορροφώντας ενέργεια που θα σπάγε μια σκληρή δομή. Οι ανοίξεις μπορούν να φτάσουν 100–200+ μέτρα. Η σταθερότητα ενισχύεται με διπλάσια/τριπλάσια κύρια καλώδια και προσθήκη διαγώνιων guy ropes.
Σχεδόν κάθε Τιβετική γέφυρα κοσμείται με σημαίες προσευχής (lung ta). Τα πέντε χρώματα (μπλε, άσπρο, κόκκινο, πράσινο, κίτρινο) αντιπροσωπεύουν τα στοιχεία· μαντρές τυπωμένες πάνω τους πιστεύεται ότι μεταφέρονται από τον άνεμο, φέροντας κέρδος, προστασία και ασφαλή διάβαση σε όλους που διαβαίνουν.
Ενώ οχηματικές γέφυρες τις αντικαθιστούν στα κύρια δρομολόγια, οι Τιβετικές γέφυρες παραμένουν ζωτικής σημασίας στα μονοπάτια πεζοπορίας (Everest Base Camp, Annapurna Circuit, Great Himalaya Trail) και για νομάδες που μετακινούν κτήνη. Σωματοποιούν μηχανική χαμηλών επιπτώσεων, βιώσιμη τέλεια προσαρμοσμένη σε ένα από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα της Γης.
