Για αιώνες γνωστό στον κόσμο ως Σιάμ, το νοτιοανατολιασιατικό βασίλειο υιοθέτησε επίσημα το όνομα Ταϊλάνδη στις 24 Ιουνίου 1939, υπό την εθνικιστική κυβέρνηση του Στρατηγού Πλάικ Φιβουνσονγκράμ (συχνά αποδοθέν ως Φιβουν), ο οποίος υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός.
Το «Σιάμ» (από το Σανσκριτικό Śyāma, «σκοτεινό» ή «καφέ») ήταν ένα εξώνυμο — χρησιμοποιούνταν από ξένους, ιδιαίτερα Κινέζους, Πορτογαλούς και αργότερα δυτικές δυνάμεις. Ο ίδιος ο λαός της χώρας ονόμαζε τη γη τους Μουάνγκ Ταϊ («Χώρα των Ελεύθερων») και εαυτούς Κον Ταϊ («Θαϊ λαός»). Το Πρατετ Ταϊ («Χώρα Θαϊ») ήταν το ιθαγενές επίσημο όνομα.
Ο Φιβουν, ένας μοντερνιστικός στρατιωτικός ηγέτης, ακολούθησε επιθετικό εθνικιστικό πρόγραμμα:
Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό πίεση των Συμμάχων, το όνομα επαναφέρθηκε προσωρινά στο Σιάμ (1945–1949). Το 1949, η κυβέρνηση του Κουάνγκ Αφαϊβονγκ επαναφέρθηκε επίσημα η Ταϊλάνδη, η οποία παρέμεινε το όνομα της χώρας από τότε.
Η αλλαγή συμβολίζει μετάβαση από ένα βασιλειώδες βασίλειο (Σιάμ) σε ένα εθνικό κράτος ορισμένο από εθνική ταυτότητα (Ταϊλάνδη). Συμπίπτει με την πλοήγηση της Ταϊλάνδης στον ιμπεριαλισμό, τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις συνωμοσπονδιακές συσχετισμούς — διατηρώντας την ανεξαρτησία ενώ γειτονικές χώρες αποικιοποιούνταν. Σήμερα, η Ταϊλάνδη είναι η μόνη νοτιοανατολιασιατική χώρα που δεν αποικιοποιήθηκε ποτέ από Ευρωπαίους, ένα σημείο εθνικής υπερηφάνειας που αντανακλάται στο αυτοεπιλεγμένο της όνομα.
