Το φρούριο Πουρντανρ είναι στην πραγματικότητα ένα ζευγάρι δύο αρχαίων φρουρίων ψηλά στα βουνά κοντά στην Πούνη στην περιοχή Μαρασhtra της Ινδίας. Η ιστορία του πηγαίνει πίσω σχεδόν 700 χρόνια.
Οι σουλτάνοι Βαχαμάνι χτίσαν τείχη στην τρέχουσα τοποθεσία του φρούριου Πουρντανρ τόσο πίσω όσο το 14ο αιώνα, και ο Βασιλιάς Χασάν Γκάνγκου χτίσει τις πρώιμες οχυρώσεις το 1350. Οι ηγέτες Νιζαμσάχι κατέχουν το φρούριο για περίπου 100 χρόνια ξεκινώντας το 1484. Ο Μαλότζι Μποσαλέ δόθηκε το φρούριο το 1596, και το παραδώσε στον εγγονό του Σιβάτζι το 1646. Κατά αυτή την περίοδο, το φρούριο ήταν η πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας Μαρατθα.
Ο Σιβάτζι έπρεπε να πολεμήσει σκληρά εναντίον της Αυτοκρατορίας Μουγλ για να κρατήσει το φρούριο Πουρντανρ. Ο στρατός των Μουγλ, υπό τον Διλίρ Καν και τον Ρατζπούτ στρατηγό Τζάι Σινγκ, πολιορκεί το φρούριο το 1665. Ο Μουράρ Μπάζι Πράμπου, ο διοικητής του φρούριου, σκοτώθηκε στη μάχη. Ο Σιβάτζι παραδώσε όλα τα 23 φρουρία του, συμπεριλαμβανομένου του Πουρντανρ, υπό τη Συνθήκη Πουρντανρ. Το ξανακατέλαβε το 1670.
Η Βρετανική Ανατολική Ινδική Εταιρεία υπέγραψε μια συνθήκη με την Αυτοκρατορία Πέσβα το 1776 στο φρούριο Πουρντανρ, και οι Πέσβας εκείνη την περίοδο χρησιμοποίησαν το φρούριο ως μέρος για να αναχωρήσουν σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης. Οι Βρετανοί κατέλαβαν το Πουρντανρ τη 16 Μαρτίου 1818. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί στεγάσαν Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου στο Πουρντανρ. Κατά τη διάρκεια της βρετανικής κατοχής του φρούριου, αυτό ξεφτίλωσε σε αδιαφορία.
