Η οικονομία μεταφορών είναι ο κλάδος της οικονομικής επιστήμης που εστιάζει στην κατανομή πόρων μέσα στον τομέα των μεταφορών. Οι πραγματικά οικονομικά κόστη της μεταφοράς, και άρα τόσο τα έσοδα όσο και οι απαραίτητοι πόροι, διαφέρουν και daoτλάζουν ευρέως σύμφωνα με πολλούς παράγοντες. Οι οικονομολόγοι που εργάζονται σε αυτόν τον κλάδο πρέπει να λάβουν υπόψη αυτούς τους παράγοντες عند την κατασκευή προβλεπτικών μοντέλων. Οι παράγοντες μπορεί να είναι προβλέψιμοι, όπως καθορίζονται από τάσεις ταξιδιών και κόστη καυσίμων, ή τυχαίοι, όπως εκείνοι που προκαλούνται από σοβαρές καιρικές συνθήκες ή φυσικές καταστροφές.
Αντίθετα με άλλους κλάδους της οικονομίας, ο χρόνος και η απόσταση είναι από τους βασικούς παράγοντες στις μεταφορές. Άλλοι κλάδοι μπορεί να υποθέτουν لحظةπαρουσία πτυχή στα οικονομικά μοντέλα, αλλά στην οικονομία μεταφορών, ο χρόνος που απαιτείται για ταξίδι επηρεάζει την ποσότητα μεταφορών που είναι δυνατή σε μια δεδομένη ημέρα. Αυτό, η σειρά του, καθορίζει τον μέγιστο αριθμό διαδρομών που μπορούν να γίνουν, περιορίζοντας το συνολικό κέρδος μιας δεδομένης μεταφορικής προσπάθειας από αυτόν τον περιορισμό. Όσο μεγαλύτερη η απόσταση, τόσο μεγαλύτερο το κόστος καυσίμου και η φθορά στα οχήματα μεταφοράς. Αυτό επίσης επηρεάζει την συνολική αποδοτικότητα και την παραγωγή ενός μοντέλου.
Στην επιβατική μεταφορά, η ζήτηση μπορεί να φτάνει στο ακρότατό της κατά περιόδους παραδοσιακά βαρέως ταξιδιωτικής κίνησης, όπως οι γιορτές. Διαφορετικοί πάροχοι μεταφορών, ή δίκτυα, μπορεί επίσης να είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους. Δύο ή περισσότεροι ανταγωνιστικοί πάροχοι μπορεί να ωθήσουν τα κόστη του καταναλωτή προς τα κάτω καθώς προσπαθούν να υποπωλήσουν ο ένας τον άλλον. Χαμηλότερα εισιτήρια εκτός περιόδων κορυφής μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένες προαγορές εισιτηρίων.
Ένα δίκτυο μεταφορών μπορεί να περιλαμβάνει επιπλέον μέρη. Μεσοθέτες και πράκτορες χρησιμοποιούνται συχνά για να αναζητήσουν τον πιο ανταγωνιστικό προμηθευτή εκ μέρους του καταναλωτή. Αν και αυτές οι υπηρεσίες μπορεί να πετύχουν χαμηλότερη τιμή για την εν λόγω μεταφορά, τα αμοιβαία των μεσοθετών μπορεί να αυξήσουν το κόστος για τον καταναλωτή. Οι πράκτορες μπορεί επίσης να συσκευάσουν το κόστος μεταφοράς με αυτά της διαμονής, αναψυχής και τουρισμού.
Σε πολλές περιπτώσεις, μια σύγκριση κόστους μεταξύ επιλογών μεταφοράς γίνεται περίπλοκη λόγω της διαθεσιμότητας διαφορετικών προϊόντων και υπηρεσιών για να καλυφθούν οι ανάγκες του καταναλωτή. Ένας ταξιδιώτης μπορεί να κλείσει θέση σε αυτοκίνητο, λεωφορείο, τρένο ή αεροπλάνο για να φτάσει στον προορισμό του. Αν και κάθε επιλογή προσφέρει διαφορετικό κόστος, οι παράγοντες χρόνου διαφέρουν επίσης ανάλογα με κάθε μέσο μεταφοράς. Η πραγματική αξία ενός μέσου μεταφοράς καθορίζεται όχι μόνο από το οικονομικό του κόστος, αλλά από τις διαφορές στον χρόνο που ξοδεύεται και την άνεση που ζει ο ταξιδιώτης.
Η τιμολόγηση συμφόρησης είναι προκαθορισμένο τέλος που επιβάλλεται από ορισμένες πόλεις όπου ο μεγάλος όγκος κυκλοφορίας πιθανώς επιβραδύνει τον ρυθμό των εδαφικών μεταφορών. Λεωφορεία, ταξί και άλλα εμπορικά αυτοκίνητα μπορεί να πληρώσουν αυτό το τέλος απευθείας και να ανακτήσουν το κόστος μέσω προσαύξησης στους επιβάτες τους. Τα αεροδρόμια μπορεί να καθορίσουν τα κόστη για τις αντίστοιχες αεροπορικές εταιρείες που λειτουργούν μέσα σε αυτά παρόμοια, και αυτές οι εταιρείες μπορεί στη συνέχεια να προσπαθήσουν να καλύψουν το κόστος μέσω υψηλότερων τιμών εισιτηρίων.
