Παραδοσιακά, το κόστος ενός αεροπορικού εισιτηρίου ήταν ευθείαν αναλογικό. Οι αεροπορικές χρεώνουν τους επιβάτες με τιμές βασισμένες σε παράγοντες πτήσης και διαδρομής, και παραθέταναν τυχόν φόρους. Από τότε που οι αεροπορικές άρχισαν να βιώνουν αυξανόμενους λειτουργικούς κόστους, έχουν προσθέσει έναν αριθμό επιπροσθέσεων. Οι επιπροσθέσεις αεροπορικών εισιτηρίων, όπως ένα Q surcharge, χρησιμοποιούνται συνήθως από αεροπορικές για να μεταβιβάσουν προστιθέμενα κόστη στους πελάτες.
Το αεροπορικό εισιτήριο Q surcharge χρησιμοποιείται γενικά από αεροπορικές ως τρόπος να χρεώσουν τους πελάτες για αυτό που λένε ότι είναι διάφορα πρόσθετα λειτουργικά κόστη. Οι αεροπορικές χρησιμοποιούν επίσης επιπροσθέσεις εισιτηρίων επειδή είναι εύκολο να προστεθούν ή να αφαιρεθούν από τις τιμές. Μια πτήση από Νέα Υόρκη στο Λονδίνο, για παράδειγμα, μπορεί να παραθέτει βασική τιμή plus επιπροσθέσεις στις ημέρες κορυφής ταξιδιών αλλά λίγες επιπροσθέσεις στις ημέρες μη κορυφής. Επιπλέον, οι αεροπορικές προσθέτουν επιπροσθέσεις εισιτηρίων απλά για να ενισχύσουν τα έσοδα.
Ανάλογα με την Airline Tariff Publishing Company, το Q surcharge χρησιμοποιείται από αεροπορικές για να υποστηρίξει 16 διαφορετικές χρεώσεις. Πέρα από τις ώρες κορυφής ταξιδιών, ένα Q surcharge μπορεί να προστεθεί σε ένα αεροπορικό εισιτήριο για να καλύψει πιο ακριβές καύσιμο. Q surcharges στα εισιτήρια επιβάλλονται επίσης από αεροπορικές όταν αλλάζουν το αεροσκάφος που χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένη πτήση. Επιβάτες που πετάνε σε αεροσκαφής που είναι πιο ακριβής για μια αεροπορική να λειτουργήσει, για παράδειγμα, μπορεί να δουν Q surcharges επιβλημένα.
