Τα ιστιοφόρα έχουν μακρά ιστορία σε όλο τον κόσμο. Ίδρυσαν χιλιάδες χρόνια πριν, και το μέσο μεταφοράς δίνει πλέον τόπο σε πιο αναψυχική χρήση, συμπεριλαμβανομένων διεθνών διαγωνισμών. Τα ιστιοφόρα βασίζονται σε ποικίλα σχέδια που χρησιμοποιούν διαφορετικά ιστιά,árμπες και σχεδιασμούς κίλ. Επιπλέον, τα μονοσκαφά ιστιοφόρα έχουν δώσει τόπο σε ταχύτερα πολυσκαφή μοντέλα που έχουν αποδείξει ότι αλλάζουν τη δυναμική της τεχνολογίας ιστιοφόρων.
Τα ιστιοφόρα είναι ανεμοκίνητα πλοία που ταξιδεύουν στο νερό, μεγαλύτερα από τα windsurf boards αλλά μικρότερα από τα ιστιοφόρα πλοία. Τα πρώτα πλοία που υλοποίησαν ιστιά χρησιμοποιήθηκαν από τους Αιγύπτιους για εμπόριο και ταξίδια γύρω στο 4000 π.Χ., ωστόσο οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν την τεχνολογία για να δημιουργήσουν τεράστιους στόλους σχεδιασμένους για οπλισμένη σύρραξη. Ίσως οι μεγαλύτερες καινοτομίες ήρθαν γύρω στο έτος 1000, όταν οι Βίκινγκς χτίσαν μεγάλα ιστιοφόρα για χρήση στην εξερεύνηση και την κατάκτηση. Το ταξίδι του Λεϊφ Ερικσον στη Βόρεια Αμερική ολοκληρώθηκε χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο ιστιοφόρο μήκους περίπου ογδόντα ποδιών. Μέσα στα μεσαίωνα, τα ιστιοφόρα ήταν σταθερά στοιχείο των ευρωπαϊκών ταξιδιών, χαρίζοντας τόπο σε μεγαλύτερα πλοία. Τις اواخر του 17ου αιώνα, το γιαχтинг γινόταν πιο αναψυχικό από την ανάγκη και εφευρίσκονταν νέες ιδέες και ποικίλες μορφές ιστιοφόρων. Σήμερα, υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί στυλ ιστιοφόρων, τα περισσότερα χρησιμοποιούνται για αθλητισμό και χαλάρωση, ωστόσο, η εμπορική χρήση είναι ακόμα συχνή μεταξύ των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών.
Τα ιστιοφόρα χρησιμοποιούν είτε μονοσκαφές είτε πολυσκαφείς σχεδιασμούς. Ένα μονοσκαφ είναι η παραδοσιακή μορφή κατασκευής και χρησιμοποιεί ένα ενιαίο σκελετό για το σώμα του πλοίου. Το σκαφος βασίζεται σε βαρύτημα, γενικά μόλυβδο, για σταθεροποίηση. Αυτό δημιουργεί μια πολύ βαριά δομή που λείπει επιτάχυνση ή χειριστικότητα και μπορεί εύκολα να πλημμυρίσει αν το σώμα υποβληθεί σε κίνδυνο. Ένα πολυσκαφές σχέδιο γίνεται πολύ πιο δημοφιλές μεταξύ των λάτρεις της ναυτιλίας στους σύγχρονους χρόνους. Βασίζονται στη γεωμετρική τους μορφή για να παρέχουν σταθερότητα, καθιστώντας το βαρύτημα περιττό. Αυτό παρέχει την επιπλέον διασφάλιση προστασίας από πλημμύρα καθώς ένα σκαφος μπορεί να υποβληθεί σε κίνδυνο, ενώ τα άλλα ανταποκρίνονται. Οι κοινές σχεδιασμοί είναι proas, δύο συμμετρικά σκαφη με διαφορετικά μεγέθη; καταμαράνια, με δύο идентичные σκαφη; ή τριμαράνια, με ένα κυρίως σκαφος και δύο μικρότερα πλευρικά σκαφη.
Υπάρχουν πολλοί σχεδιασμοί ιστιοφόρων, τα περισσότερα σχετίζονται με τα σκαφη και τη διάταξη των ιστιών και των άρμπων. Ένα sloop είναι συνήθως το πιο συνηθισμένο ιστιοφόρο, χρησιμοποιώντας ένα κεντρικό ιστίο και ένα προϊστίο στον άρμπο. Αυτά είναι ιδανικά για πλεύση εναντίον του ανέμου όταν είναι απαραίτητο. Τα Cutters είναι παρόμοια στο σχέδιο με ένα sloop με έναν μόνο άρμπο, ωστόσο, είναι τοποθετημένο περαιτέρω achtern για να επιτρέψουν δύο headsails να προστεθούν στην προώρα του πλοίου. Αυτό το σχέδιο λείπει ικανότητα ως αγωνιστικό γιάχτ, αλλά είναι πολύ αποτελεσματικό σε ισχυρούς ανέμους για να παρέχει επαρκείς ταχύτητες πλοήγησης. Τα Catboats είναι μικρότερα ιστιοφόρα με ένα κεντρικό ιστίο προσδεδεμένο σε άρμπο στην πρόωρα του πλοίου. Λειτουργούν σε ήρεμα νερά για αναψυχική χρήση. Ένα schooner είναι ένα από τα μεγαλύτερα σχέδια για ιστιοφόρο, με δύο ή περισσότερα ψηλά άρμπα. Είναι ένα από τα πιο αποδοτικά πλοία που χρησιμοποιούνται, με ταχύτητα και αντοχή. Άλλα ιστιοφόρα όπως ένα ketch ή ένα yawl έχουν επίσης έναν δεύτερο άρμπο, ωστόσο, οι δικοί τους είναι μικρότεροι και λιγότερο προεξοχισμένοι από ένα schooner.
Το καίριο μέρος οποιουδήποτε ιστιοφόρου είναι η κίλα, που προσφέρει τη σταθερότητα και τη ραχοκοκαλιά στο σκαφος. Οι περισσότερες κατασκευές πλοίων λέγεται να ξεκινούν όταν η κίλα καθορίζεται. Η κίλα βρίσκεται στην κάτω πλευρά του πλοίου και επιτρέπει σταθερότητα και πλευρική τοποθέτηση στο νερό, χρησιμοποιώντας συνδυασμό βάρους, βάθους και μήκους. Τα περισσότερα μονοσκαφά ιστιοφόρα έχουν fin keels που λειτουργούν πολύ βαριά και βαθιά, αλλά είναι σχετικά κοντά σε σχέση με το σκαφος. Πρόσφατα σχέδια έχουν δημιουργήσει την φτερωτή κίλα, η οποία είναι μικρή αλλά βαρύ και υλοποιεί δύο φτέρυγες με τους δύο πλευρές της κίλας για να βελτιώσει τη πλευρική τοποθέτηση. Τα πολυσκαφά ιστιοφόρα ελαχιστοποιούν τη χρήση κίλας, καθώς η σταθερότητά τους προέρχεται από τη συμμετρία των σκαφών.
Οι πρώτοι αγώνες και γιαχтинг όμιλοι ιδρύθηκαν στην Ευρώπη από τους Ολλανδούς και τους Αγγλούς τις اواخر του 17ου αιώνα, ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες γίναν ένα από ταstehenden πρόσωπα στην διεθνή ναυτιλία με την ίδρυση του America's Cup το 1851. Οι ΗΠΑ παρουσίασαν πρόκληση σε άλλες χώρες για έναν αγώνα best-of-nine και κράτησαν το κύπελο μέχρι το 1983, όταν η ομάδα της Αυστραλίας νίκησε τελικά. Άλλα σημαντικά αγωνίσματα περιλαμβάνουν το Citizens' Cup και το Louis Vuitton Cup. Αν και δεν είναι προεξοχισμένα στους διεθνείς κυκλώματα γιαχтинг, τα πολυσκαφή έχουν γίνει η επιλογή για ταχύτητα για πολλούς ανταγωνιστές. Λόγω του σχεδιασμού τους, τα πολυσκαφή ιστιοφόρα έχουν μειωμένη επιφάνεια επαφής με το νερό, μπορούν να λειτουργήσουν σε ρηχά ζώνες, και φτάνουν στην μέγιστη ταχύτητα σχεδόν αμέσως.
