Δεν Όλες οι Λίμνες είναι Γλυκύ Νερό: Ο Κόσμος των Αλυκών Λιμνών

Οι λίμνες δεν είναι καθολικά γλυκύ νερό. Οι αλυκές λίμνες (αλυκές λίμνες) σχηματίζονται όταν το νερό ρέει σε ένα κλειστό (ενδοραικό) λεκάνη χωρίς εξόδου. Η εξάτμιση συγκεντρώνει διαλυμένα άλατα—δημιουργώντας αλυκότητα από υδατώδεις (0,5–30 γρ/Λ) έως υπεραλυκές (>300 γρ/Λ).

Διάσημες Αλυκές Λίμνες

• Κασπία Θάλασσα – Μεγαλύτερη λίμνη του κόσμου (371.000 χλμ²); 12–13 γρ/Λ (υδατώδης).
• Νεκρά Θάλασσα (Ισραήλ/Ιορδανία) – 340 γρ/Λ; υπεραλυκής· καμία μακροσκοπική ζωή.
• Μεγάλη Αλυκή Λίμνη (Γιουτά, ΗΠΑ) – 50–270 γρ/Λ (μεταβλητή); γαρίδες αρτεμίας, μετανάστευση πουλιών.
• Λίμνη Ούρμια (Ιράν) – Πρώην 2η μεγαλύτερη υπεραλυκής· συρρικνώνεται δραματικά.
• Σαλάρ ντε Ουγιούλι (Βολιβία) – Αλυκός πεδίο (εποχιακή λίμνη); 10 δισ. τόνους αλάτι· πλούσια σε λιθίου.
• Λίμνη Ασσάλ (Τζιμπουτί) – 350 γρ/Λ; χαμηλότερο σημείο της Αφρικής (−155 μέτρα).

Σχηματισμός & Οικολογία

Ενδοραικές λεκάνες + ξηρό κλίμα = εξάτμιση > ροή. Τα άλατα συσσωρεύονται przez χιλιετίες. Ειδικά αλοφιλικά (φίλτρα αλάτι) οικοσυστήματα: αρχαία βακτήρια, αλγές (Dunaliella), γαρίδες αρτεμίας (Artemia), φλαμίνγκο. Πολλές είναι κρίσιμοι المعدνικοί πόροι (λιθίου, κάλιο, νάτριο καρβονικό).

Απειλές

Αποστροφή νερού (γεωργία, φράγματα), κλιματική αλλαγή, ρύπανση. Οι τερματικές λίμνες είναι φρουροί υδρολογικής αλλαγής—συρρικνώνουν παγκοσμίως.