Η Φράγμα Σουκκούρ του Πακιστάν (ολόκληρωση 1932) στον Ποταμό Ινδός είναι ένα από τα μεγαλύτερα υδραυλικά έργα αρδευτικής του κόσμου. Τροφοδοτεί τρεις κύρια κανάλια που μετατρέπουν την ξηρά επαρχία Σινδ σε γεωργική δύναμη.
Μεγαλύτερο κανάλι —μεταφέρει ~60% της ροής της φράγματος. Αρδεύει 2,5 εκατ. στρέμματα στις επαρχίες Σουκκούρ, Λαρκάνα, Τζακομπαμπάν. Κυριότερες καλλιέργειες: ρύζι, σίτος, βαμβάκι, σάκχαρο. Το κύριο κανάλι 300+ χλμ και το δίκτυο διανομής αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της γεωργίας της άνω Σινδ.
Μεταφέρει ~30% του νερού. Αρδεύει 1,5 εκατ. στρέμματα στις επαρχίες Κέιπερ και Γκότκι. Υποστηρίζει παρόμοια μοτίβα καλλιέργειας αλλά με περισσότερους κήπους (φίνικες, μάνγκο, μπανάνες) στην περιοχή Κέιπερ.
Μικρότερο στο ~10% της ροής. Αρδεύει 0,5 εκατ. στρέμματα στις επαρχίες Γκότκι και Κασμόρ. Εξυπηρετεί την βορειοτερινή περιοχή ελέγχου, κρίσιμη για τη γεωργία συνόρων.
Μαζί, αυτά τα κανάλια αρδεύουν ~4,5 εκατ. στρέμματα —πάνω από 70% των καλλιεργούμενων γαιών της Σινδ. Οι επτά κανάλια της φράγματος (συμπεριλαμβανομένων μικρότερων) υποστηρίζουν εκατομμύρια γεωργούς. Ωστόσο, υδρόληψη, αλμυρότητα και διαχείριση αποσβεστωμάτων παραμένουν μόνιμες προκλήσεις που απαιτούν συνεχή εκσυγχρονισμό.
Η Φράγμα Σουκκούρ εξομολογεί πώς η υποδομή εποχής στέρησης (χτισμένη υπό βρετανική αυτοκρατορία) έγινε ζωστή μετά την ανεξαρτησία —και πώς η βιώσιμη λειτουργία τους παραμένει κεντρική για την τροφική ασφάλεια του Πακιστάν.
