Ο ρυθμικός χορός μιας ωκεανικής μπούιας είναι καθαρή φυσική: αρχή Αρχιμήδους σε δυναμικό ρευστό περιβάλλον.
Μια μπούια πλωτάει επειδή απομετατοπίζει νερό ίσο με το βάρος της. Η πλάγια ωστιακή δύναμη ισούται με το βάρος του απομετατοπισμένου νερού. Όταν αυτές οι δυνάμεις ισορροποῦν, η μπούια καθίζει σε ισορροπία —μερικώς βυθισμένη, μερικώς πάνω.
Κύματα είναι ο πρωταρχικός οδηγός. Καθώς ένα κύμα περνάει, η επιφάνεια του νερού ανεβαίνει και κατεβαίνει. Η μπούια, που πλωτάει σε αυτή την επιφάνεια, ακολουθεί την τροχιακή κίνηση των σωματιδίων νερού —ανεβαίνοντας στις κορυφές, καταβαίνοντας στα κοιλώματα. Αυτό είναι heave (κατακόρυφη κίνηση).
Διακυμάνσεις πυκνότητας (θερμοκρασία, αλμυρότητα) αλλάζουν λεπτώς την ωστιακή δύναμη, προκαλώντας αργή κατακόρυφη κλίση.
Τραβήξιμο ρεύματος στη γραμμή αποδέσμευσης κλίνει τη μπούια, αλλάζοντας τον απομετατοπισμένο όγκο και δημιουργώντας surge (οριζόντια) και pitch/roll (περιστρεφόμενες) κινήσεις.
Spar buoys (μακρά, βαθιά calado κύλινδροι) ελαχιστοποιούν heave εκτείνοντας βαθιά στα σταθερά νερά. Discus buoys (πλατιά, ρηχά) ακολουθούν τα κύματα πιο στενά —καλύτερα για επιφανειακές μετρήσεις. Ελαστικότητα αποδέσμευσης (ελαστικές γραμμές, κατηναριακές αλυσίδες) απορροφά ενέργεια.
Το κουνιέται είναι η μέτρηση. Τα ακκελερομετρικά μέσα καταγράφουν φάσματα κινήσεων, δίνοντας ύψος κύματος, περίοδο, κατεύθυνση. Η κίνηση της μπούιας είναι τα δεδομένα —καθιστώντας τη φυσική το όργανο.
