Τα υγρότοπια—ελώδες, βάλτοι, πηλινές τορφοβλάστηση, λιμνοθάλασσες, λεκάνες πλημμυρίδων και εκβολές—υποστηρίζουν μερικά από τα πιο θεαματικά πτηνά της Γης. Τα πούλια υγροτόπων (ή υδατικά πούλια) επιδεικνύουν εκπληκτικές προσαρμογές για την εκμετάλλευση αυτών των παραγωγικών αλλά προκλητικών περιβαλλόντων. Η παρουσία τους, η αφθονία και η ποικιλότητα χρησιμεύουν ως κλειδιά δείκτες υγείας υγροτόπων.
Μακρόποδα, μακρολαιμίες κυνηγητές ρητών υδάτων. Οι μεγάλες μπλε τσιχλώνες λαμβάνουν ψάρια με αστραπιαίες επιθέσεις· οι χιονάτες χρησιμοποιούν κίτρινες πόδια για να διεγείρουν θήραμα· οι κρυφιάδες νυχτοκοραξίδες παγώνουν, ράμφος στον ουρανό, εξομοιούμενοι σε καλάμια. Όλα διαθέτουν ειδικούς σπονδύλους λαιμού για γρήγορη προσβολή.
Μεγάλα, μακρόποδα, μακρολαιμιά πουλιά ανοιχτών υγροτόπων. Οι γερανοί Sandhill συγκεντρώνονται σε τεράστιες μετανεστευτικές φλόγες· οι γερανοί whooping—το ψηλότερο πουλί της Βόρειας Αμερικής—ανακτούν από κοντά στην εξαφάνιση. Ομνιβορικές διατροφές (φυτά, σιτάρια, απλοειδή, μικρά σπονδύλια) επιτρέπουν ευελιξία habitat.
Διακριτικά ράμφη ορίζουν αυτή την ομάδα: οι ιβίδες έχουν μακρά, καμπυλά ράμφη για σκαφή λάσπης· οι κοχυλιοστομεῖς (ροζ κοχυλιοστομής στην Αμερική) έχουν πλατά, σπαθούλια ράφη για απτική σάρωση. Και τα δύο τρέφουν καρκινοειδή, έντομα και μικρά ψάρια σε ρητά νερά.
Παλαμημένα πόδια, υδατοαποστραγγιστικά πτερά και ειδικά ράφη (λαμέλες για φίλτρανση, σierra για βόσκημα) τους προσαρμόζουν για υδατική ζωή. Οι πτάρες βούτης (πράσινοκέφαλοι) τρέφουν στην επιφάνεια· οι πτάρες βουτιάς (καμβάς) κυνηγούν υποβρύχια θήραμα. Οι χένες βόσκουν χερσαία βλάστηση· οι κύκνοι έχουν πρόσβαση σε βαθύτερα υδατικά φυτά.
Ποικίλη ομάδα συμπεριλαμβανομένων ακταιοστρουθών, πλαγιανών, αβοσετών, στυλτών, φαλαροπώδων και οστρεοφάγων. Μακρά ράφη σκαφούν λάσπη· μακρά πόδια βαδίζουν βαθύτερα. Πολλά αναλαμβάνουν ημισφαιρικές μεταναστεύσεις, βασίζοντας στα υγρότοπια σταθμούς διακοπής για αναφόδιαση.
Αποκρυφιακοί κάτοικοι ελών με πλαγιοσυμπιεσμένα σώματα για ολισθήσεις μέσω πυκνής βλάστησης. Μακρά δάχτυλα διανέμουν βάρος σε νενικημένα χορτάρια. Πιο συχνά ακούγονται παρά βλέπονται—οι κλήσεις τους ορίζουν τα ηχοτοπία υγροτόπων.
Τα πούλια υγροτόπων ρυθμίζουν πληθυσμούς απλοειδών, διασπορά σπόρων και υδατικών οργανισμών, κινούνται θρεπτικά μέσω κοπριάς και χρησιμεύουν ως θήραμα για πετεινούς και θηλαστικά. Οι κολωνιακά ωνιάζοντες (τσιχλώνες, ιβίδες) δημιουργούν θρεπτικά hotspots. Η ευαισθησία τους στην υδρολογία, ποιότητα νερού και δομή habitat τους καθιστά κορυφαίους βιοδεικτές.
Η απώλεια υγροτόπων—πάνω από 50% στους κάτω 48 πολιτείας των ΗΠΑ—απειλεί αυτά τα πουλιά. Προστασία, αποκατάσταση και διαχείριση συνόλων υγροτόπων σε ολόκληρες μετανεστευτικές διαδρομές παραμένουν κρίσιμες για την υποστήριξη της πλούσιας πτηνοfaunas που αυτά τα οικοσυστήματα υποστηρίζουν.
