Τα ρέματα και ποταμοί που ρέουν σε μεγαλύτερο κύριο ποταμό ονομάζονται υποχείλιδες. Αυτά τα τροφοδοτικά υδάτινα δίκτυα ποικίλλουν 크게 σε μέγεθος—από μικρά εποχιακά ρέματα έως σημαντικούς ποταμούς από μόνα τους—και συνδέονται με τον κύριο βόλο σε διαφορετικά σημεία κατά τη διάρκεια της πορείας τους.
Μαζί, το δίκτυο όλων των υποχειλίδων που απορροφούν σε έναν πρωτεύοντα ποταμό 구성εί αυτό που οι γεωγράφοι ονομάζουν λεκάνη απορροής (ή ποταμική λεκάνη). Σκεφτείτε το σαν ένα δέντρο: ο κύριος ποταμός είναι ο κορμός, και οι υποχείλιδες είναι οι κλάδοι και τα ραμνοκλάδικα που συλλέγουν νερό από το περιβάλλον τοπίο και το μεταφέρουν κατευθυνόμενα.
Οι υποχείλιδες παίζουν κρίσιμο ρόλο στην υγεία ενός ποταμικού συστήματος. Προμηθεύουν όχι μόνο νερό αλλά και ιξώδες, θρεπτικά στοιχεία και οργανική ύλη που διατηρούν τα υδατικά οικοσυστήματα. Ο Αμαζόνιος ποταμός, για παράδειγμα, έχει περισσότερες από 1.100 υποχείλιδες, 17 από τις οποίες είναι μακρύτερες από 1.000 μίλια. Η τεράστια λεκάνη απορροής του Ποταμού Μισισιπí καλύπτει μέρη 31 αμερικανικών πολιτειών και δύο καναδ επαρχιών, τρεφόμενη από μεγάλες υποχείλιδες όπως οι Μισούρι, Όχιο και Αρκανσάς.
Η κατανόηση των δικτύων υποχειλίδων βοηθάει τους επιστήμονες να παρακολουθούν την ποιότητα νερού, να προβλέπουν πλημμύρες, να διαχειρίζονται υδατικούς πόρους και να προστατεύουν τη βιοποικιλότητα σε ολόκληρες υδρολογικές λεκάνες.
