Ο Γάγγης (Γκάνγκα) ρέει 2.525 χλμ από τα Ιμαλάια στον Κόλπο της Βεγγάλης, υποστηρίζοντας μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες λεκάνες του κόσμου. Οι χρήσεις του είναι τόσο ποικίλες όσο οι 400+ εκατομμύριο άνθρωποι που εξαρτώνται από αυτόν.
Μετά επεξεργασία, ο Γάγγης παρέχει πόσιμο νερό για δεκάδες εκατομμύρια σε πόλεις όπως Κάνπουρ, Πραγιάγιαντ, Βαρανάσι, Πάτνα, Κολκάτα και αμέτρητα χωριά. Η αναφόρτιση υδατοφόρων από τον ποταμό τρέφει και φρέατα.
Οι Άνω και Κάτω Γάγγης Κανάλια, plus αμέτρητα συστήματα άρδευσης άντλησης, ανακατευθύνουν νερό στην φθινοπωρινή Γαγγετική Πεδιάδα. Σίτηρο, ρύζι, σακχάρη, φακές, λαχανικά τρέφουν το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Ινδίας και της Μπανγκλαντές. Η γεωργία καταναλώνει το λιονάριο της ροής της ξηρής περιόδου.
Εθνική Υδατοδρόμος 1 (Πραγιάγιαντ έως Χαλντία, 1.620 χλμ) μεταφέρει μαζικά εμπορεύματα—άνθρακας, τσιμέντο, λιπάσματα, σιτηρά—σε βάρκες, ελαφρύνοντας οδική/σιδηροδρομική κίνηση. Πλοία επιβατών και υπηρεσίες «launch» παραμένουν ζωτικές για την τοπική κίνηση, ειδικά στη ντελτά.
Για τους Ινδούες, ο Γάγγης είναι η θεά Γκάγκα, κατελθούσα από τον ουρανό. Κύριες πρακτικές:
Βιομηχανίες (δερματοποιεία Κάνπουρ, υφαντουργικά, χαρτί, χημικά, termoeléctricas) αναλώνουν νερό για ψύξη και επεξεργασία. Μεγάλη Πρόκληση: Μη επεξεργασμένα ή κακώς επεξεργασμένα βιομηχανικά απόβλητα και αστικά λύματα υποβαθμίζουν σοβαρά την ποιότητα νερού, δημιουργώντας ένταση μεταξύ οικονομικής χρήσης και οικολογικής/θρησκευτικής υγείας.
Φράγματα στα Τεχρί, Κοτεσγουάρ και άλλοι στους υπονομεύς (Μπαγκιράθι, Αλακνάντα) παράγουν κορυφαία υδροηλεκτρισμό. Έργα ροής ποταμού κατανέμονται στα ανώτερα ρέματα. Η ιζηματική συσσώρευση και ο σεισμικός κίνδυνος είναι συνεχείς ανησυχίες.
Ο Γάγγης είναι ταυτόχρονα λατρευτός ως καθαρός και φορτωμένος με ρύπανση. Το πρόγραμμα Ναμάμι Γκάνγε (εκκινήθηκε 2014) στοχεύει στην αναβίωσή του μέσω επεξεργασίας λυμάτων, ανάπτυξης παρεκτικών, διατήρησης βιοποικιλότητας και δημόσιας ευαισθητοποίησης—τεράστιο, συνεχιζόμενο ενδεavour.
