Η απόφαση κατασκευής του Καναλιού της Παnama διέπραξε από σύγκλιση στρατηγικών, οικονομικών, γεωγραφικών και πολιτικών παραγόντων.
Ένα κανάλι που συνδέει Ατλαντικό και Ειρηνικό θα συντομέυε δραματικά ναυτικά και εμπορικά ταξίδια, επιτρέποντας στο Ναυτικό των ΗΠΑ να μετακινεί στόλους γρήγορα μεταξύ ωκεανών.
Η στενή Ισθμός της Παnama πρόσφερε σχετικά χαμηλή διαδρομή. Προόδοι στην τεχνολογία ατμο-σκαπανής και σκυροδεματισμού έκαναν την τεράστια εκσκαφή εφικτή.
Πιο γρήγορη, φθηνότερη ναυτιλία μεταξύ ανατολικής και δυτικής ακτής ΗΠΑ θα ενίσχυε το εμπόριο, θα δημιούργησε θέσεις εργασίας και θα διέπεινε την οικονομική ανάπτυξη.
Ο έλεγχος του καναλιού θα στερεώνει την επιρροή των ΗΠΑ στην Κεντρική Αμερική και τα Καραϊβικά, συμφωνώντας με τις επεκτεινόμενες πολιτικές της εποχής.
Μαθαίνοντας από την αποτυχία των Γάλλων (καταστροφή από κίτρινη πυρετό και ελονοσία), οι ΗΠΑ εφάρμοσαν επιθετικά προγράμματα ελέγχου κουνουπιών και αποχέτευσης που έκαναν την κατασκευή επιβίωσιμη.
Η Συνθήκη Hay-Pauncefote 1901 με την Αγγλία δόθηκε στα ΗΠΑ αποκλειστικά δικαιώματα καναλιού. Μετά την υποστήριξη της αποσχίσεως της Παnama το 1903 από την Κολομβία, τα ΗΠΑ ασφάλισαν τη Συνθήκη Hay-Bunau-Varilla, χορηγώντας αιώνιο έλεγχο της Ζώνης Καναλιού.
Μαζί, αυτοί οι παράγοντες οδήγησαν σε μια από τις μεγαλύτερες μηχανικές επιτυχίες του 20ου αιώνα.
