Η ατμόσφαιρα της Γης κρατά ~12.900 χλμ³ υγρά ατμός κάθε στιγμή. ~90% ατμίστηκε από ωκεανούς. Το υπόλοιπο; Λίμνες, ποταμοί, έδαφη, φυτά (διαπνοή), υπολίμνιση από πάγο. Ο ωκεανός κυριαρχεί για τρεις λόγους.
Οι ωκεανοί καλύπτουν 361 εκατ. τετρ. χλμ² — 71% της επιφάνειας της Γης. Η χέρσα: 149 εκατ. τετρ. χλμ². Ακόμα και αν η χέρσα ατμίζονταν με τον ίδιο ρυθμό ανά τετραγωνικό μέτρο (δεν γίνεται), οι ωκεανοί θα κέρδιζαν 2,4:1 απλώς από την έκταση.
Η ατμίωση απαιτεί ~2.260 kJ/kg (κρυφή θερμότητα). Οι ωκεανοί απορροφούν ηλιακή ακτινοβολία αποτελεσματικά — χαμηλό άλμπεδο, τεράστια θερμική ικανότητα, ανάμιξη διανέμει ενέργεια. Οι χερσαίες επιφάνειες θερμαίνονται γρηγορότερα αλλά στεγνώνουν γρηγορότερα, περιορίζοντας τη συνεχή ατμίωση. Η βλάστηση διαπνέει ενεργά αλλά περιορίζεται από ρίζες και ρυθμισμό στομάτων.
Πάνω στους ωκεανούς, οι άνεμοι μεταφέρουν ελεύθερα τον ατμό, διατηρώντας την πτυχή πίεσης που οδηγεί την ατμίωση. Επάνω στη χέρσα, τα όρια συνόρων, η τοπογραφία και η βλάστηση δημιουργούν πολύπλοκα μικροκλίματα που μπορούν να κορεστούν τοπικά, καταστέλλοντας περαιτέρω ατμίωση.
Ατμός ανεβαίνει → ψυχραίνεται → συμπυκνώνεται σε αερολύματα → σύννεφα → βροχόπτωση. 78% της βροχής πέφτει πάλι στους ωκεανούς. 22% πέφτει στη χέρσα — όπου απορρέει (ποταμοί), διαπερνά (έδαφος νερό) ή ξαναατμίζεται. Ο ωκεανός είναι το δεξαμενή· η ατμόσφαιρα η μεταφορική ζώνη· η χέρσα ο προσωρινός δανειστής.
Χωρίς ωκεανούς, το ατμοσφαιρικό νερό της Γης θα σέρραγε. Καμία βροχή. Καμία ποταμοί. Καμία ζωή όπως τη γνωρίζουμε. Το νερό του ουρανού δανειζόμενο από τη θάλασσα — και η θάλασσα πάντα συλλέγει.
